Hallo allemaal,

hoe is het met jullie? Bij ons gaat alles goed. We zijn vandaag officieel aan onze laatste week begonnen :) :( Het heeft natuurlijk 2 kanten. Aan de ene kant zijn we er weer ontzettend aan toe om naar huis te gaan maar aan de andere kant zullen we het reislustige leventje wel missen denken we. Het 'harde' leven gaat dan ook weer beginnen maar dat is ook wel weer goed voor ons om weer een beetje ritme op te doen. We genieten nog steeds. Dat hebben jullie wel gezien aan al die foto's die we hebben genomen. Na Rotorua zijn we verder naar het Noorden getrokken en daar hebben we een fantastische tijd gehad waarin we ontzettend veel gezien en gedaan hebben. Het hoge noorden van het Noordereiland noemen ze ook wel 'Far North' omdat het toch een soort van kopstuk is van het Noordereiland. Het is een plaatje daarboven :)

Na Rotorua zijn we naar Hot Beach gereden. Hot Beach is een strand met een vulkanische ondergrond,wat wel iets van 10 meter onder de grond is, dus je brand niet meteen je voeten als je op het strand loopt. Op het Noordereiland er behoorlijk nog wat vulkanische activiteit en is het wel bijzonder om dat op zo'n manier te kunnen voelen. Helaas hebben we niets gevoeld! We hadden ook een verkeerde timing omdat het daar hoog tij was en met laag tij kun je zeg maar een eigen gat graven om er vervolgens een eigen warm badje van te maken. Het water wordt dan vanzelf warm door de ondergrond als je lang genoeg wacht totdat het badje volgestroomd is met water. Helaas pindakaas.

Na Hot Beach zijn we op aanraden van Co en Ans naar een weg gereden waar je als het goed is hele grote bomen langs deze weg ziet. Helaas hadden we de verkeerde weg gemarkeerd op de kaart die we moesten hebben en hebben we dus weinig grote bomen gezien :s Ja het was een goede dag ;) Maar dat mocht de pret niet drukken omdat het evengoed een mooie route was en we wel 1 mega grote boom hebben gezien. Deze bomen noemen ze hier Kauri bomen en zijn behoorlijk gevoelig voor aantasting van onzuiverheden dus is het belangrijk dat je de bomen niet gaat beklimmen en dergelijke. De Kauri bomen kunnen behoorlijk oud worden en het is een super gaaf gezicht. Je voelt je dan ook zo klein.

Na deze route zijn we naar Coromandel gegaan, wat hoog in het noorden ligt. De omgeving daar schijnt prachtig te zijn en dat hebben we inderdaad ook gezien. De route er naar toe was erg mooi. We waren er onder de indruk van. De auto moest met regelmaat even aan de kant voor een foto. Coromandel vonden we niet heel bijzonder. Je moet het meer van de omgeving hebben. De volgende dag zijn we, op aanraden van de mevrouw van de camping, meer ten noorden van het stadje gereden omdat daar een leuk cafeetje schijnt te zijn en een heel mooi stuk strand. Dat cafeetje was leuk maar de route er naar toe was niet heel spectaculair. Het weer sloeg ook wat om in regen en dat maakte het uitzicht op dat strand niet bijzonder. We hebben daarna dezelfde route genomen als dat we naar Coromandel gereden waren en dat was opnieuw erg mooi om te rijden.

We zouden na Coromandel naar een plaatsje gaan wat Miranda heet. Volgens een meneer van het tankstation had je daar mooie hot pools en je kon daar voor een leuke prijs kamperen. Wij daarheen en was het dus gewoon hartstikke duur om daar voor een nachtje te verblijven! Wij weer terug en op zoek naar een andere camping. Uiteindelijk belandden we in the middle of nowhere. We stonden in ieder geval op een goedkope camping plaats met een toilet en een douch en meer hadden we ook niet nodig. We stonden vlakbij het water dus we hebben nog even de verkoeling op kunnen zoeken en heel verkeerd ons in het zonnetje op kunnen warmen.

De volgende dag, op Valentijnsdag (ja daar denken wij ook gerust wel aan :)) hebben we een flink stuk naar het noorden gereden om voorbij Auckland te kunnen komen. Auckland moesten we daarvoor passeren. Onderweg, na Auckland, hadden we een tussenstop bij Goat Island. Goat Island ligt aan de oostkust van het noorden. Het is een Marine Reserve wat inhoudt dat het onder andere een beschermd gebied met onder andere de dieren die er leven. We hebben daar even kunnen relaxen en Margo ging nog even een korte wandeling daar maken. De wandeling liep langs de kustlijn en daar had je schitterende uitzichten, waaronder ook op Goat Island. Het is een eilandje wat vlakbij aan het vaste land ligt. De temperatuur is hier over het algemeen ook vrij warm, of het nu regent of dat de zon schijnt, waardoor het elke dag wel lekker is om even de verkoeling op te zoeken als we wat tegenkomen. Tot nu toe mogen we niet klagen :) Na Goat Island zijn we op een camping beland in het plaatsje Whangateau waar we romantisch gegeten hebben met een waxinelichtje aan en met een neppe roos waarvan de roos van chocolade was! Het was toch valentijnsdag :) Ze hebben hier wel hele leuke namen voor de dorpjes en stadjes. Des te noordelijker we gaan des te leuker om het uit te kunnen spreken.

We wilden verderop in het Noorden vragen welke opties we hadden om naar de noordkop te rijden. Je hebt daar namelijk maar liefst 1 geasfalteerde weg waardoor je het zelf ook kunt berijden maar dan hoor en zie je weinig van de noordkop in vergelijking met een tour. Als we met een tour zouden gaan dan zouden we ook over het beroemde 90 mile beach rijden wat maar liefst 101 km lang is. Wij durfden het toch niet helemaal aan om met onze huurauto over het strand te gaan rijden en we wilden 90 mile beach toch wel graag zien. Kortom we zijn na Whangateau naar Pahia gegaan waar we geinformeerd hebben en toen hebben we een tour geboekt voor maar 50 dollar pp, wat iets van 35 euro is en dan heb je de hele dag inclusief lunch, koffie en thee. Je stopt ook regelmatig langs mooie plekken en de gids vertelt behoorlijk wat over het ontstaan van de noordkop en hoe het daar allemaal in zijn werking gaat.
We hadden de tour voor 2 dagen daarna geboekt zodat we niet in alle haast naar dat plaatje moesten rijden waar we opgehaald zouden worden voor de tour. Het was al vrij laat in de middag waardoor we daar een camping hebben gezocht. Inj de tussentijd hadden we daar nog de Hururu Falls bekeken wat niet heel spectaculair was. Toch maar weer even de toerist uitgehangen :) Ow ja, en we hebben voor de verassing weer eens lekker in de zee gezwommen met het zonnetje erbij haha. Heel vervelend..

De dag daarna zijn we alvast naar het plaatsje gereden waar we ook opgehaald zouden worden voor de tour. Het plaatsje heet Kaitaia. Na Pahia zijn we eerst naar het plaatsje Kerikeri gereden waar je leuke winkeltjes had en waar we even een lekker bakkie koffie hadden gedronken. Nou ja, Mieke had een milkshake :) Tussen Pahia en Kaitaia had je nog een bos, genaamd Puketi Forest, waar we opnieuw Kauri bomen hebben gezien. Het is een soort van regenwoud en het ziet er zo allemachtig groen! Ongelooflijk, wat een mooie natuur. Buiten de stranden heeft het Noordereiland ook genoeg mooie stukken bos te bieden. Echt van alles wat. Na het bos zijn we naar Doubless Bay gereden, wat op de route lag naar Kaitaia. Doubtless Bay is een baai waar we een schitterend uitzicht op hadden vanaf een uitkijkpunt. Dat konden we natuurlijk niet missen. Na deze baai hadden we de keuze in meer strandjes waar we konden zwemmen en uiteindelijk hadden we een mooi strandje uitgekozen om daar even een duik te nemen in het zonnetje. Eenmaal in Kaitaia kwamen we erachter dat er verder geen campings waren waardoor we onder andere verwezen werden naar 90 mile beach. Omdat het zo'n uigestrekt stuk strand is kan je er zo naar toe rijden. Dus heel verassend verbleven we al nabij 90 mile beach op een camping. Mooie ligging van de camping.

Pfff de volgende dag moesten we er helemaal vroeg uit vanwege de tour! We moesten de wekker zetten! Nou ja, wat is vroeg.. 7 uur.. Maar we begonnen met prachtig weer en dat bleef het eigenlijk ook wel de hele dag. We zaten met iets van 45 man in de bus en de gids was erg spraakzaam en vertelde veel over de omgeving. We stopten dus ook regelmatig op mooie plekjes waaronder een strandje met heel fijn wit strand. Bijzonder om dat te zien omdat wij dat niet kennen. We gingen ook nog even een ijsje scoren waar je volgens de gids ontzettend lekker ijs kunt verkrijgen. 1 bolletje stond ook zeg maar gelijk aan 2 bolletjes. Margo zei nog tegen Mieke, die de ijsjes ging regelen, dat we maar 1 bolletje zouden doen maar het was er echt maar 1 :) De lunch werd gehouden in een van vele mooie baaien langs de route en dat was allemaal erg voor elkaar. Na de lunch zijn we richting Cape Reinga gereden wat het meest noordelijke punt is wat je kunt bereiken met de auto. Dat was een schitterend uitzicht over waar de tasmaanse en de grote oceaan bij elkaar komen en dat geeft een bijzondere oneindige blik over de zee. Cape Reinga heeft ook nog een mooie vuurtoren waar we naar toe liepen en waar ook dat mooie uitzicht was. Het waren weer mooie kiekjes die we konden nemen :)

Op de terugweg gingen we naar 90 mile beach. Allereerst gingen we naar de mega zandduinen die je daar hebt. We kregen daar de gelegenheid om de boarden op het zand. Dat lieten we ons natuurlijk niet 2 keer zeggen. Dat was wel even cool om te doen. Weer een ervaring rijker :)
Het is wel een hele klim trouwens om dat 'even' te doen. Klimmen is al aardig zwaar maar dan ook nog eens in het zand..
Na de zandduinen zijn we naar 90 mile beach gereden. We hebben er iets van 50 km op gereden en zijn ook even gestopt om foto's te maken en dergelijke. Prachtig stuk strand. Het strand is in feite 65 mijl in plaats van 90 mijl. De maori hadden een verkeerde bereking gemaakt en ze hebben de naam nooit veranderd. 65 mijl is omgerekend ongeveer 101 km. Dat is best lang he als je er zo over nadenkt. We waren blij dat we de tour gedaan hadden. Weer een hoogtepunt erbij van de vele hoogtepunten die we natuurlijk al hadden.

Na de tour hebben we onszelf getrakteerd op een lekkere vette hap, namelijk fish and chips. Na het eten zijn we nog een nachtje gebleven op de camping nabij 90 mile beach. We wilden toch wel graag een lekkere douch en hadden niet zoveel zin meer om verder te rijden.

Na de tour zijn we begonnen aan onze terugweg naar Auckland via de westkust. De hele route die we in de noorden hebben gedaan vanaf Rotorua is een scenic route waar je zoiezo al langs de mooie plekjes ga waardoor de route terug rijden helemaal niet vervelend was. Na Kaitaia hebben we een aantal kilometers gereden om vervolgens bij een leuk tentje wat te drinken. Het plaatsje stelt echt niet veel voor maar dan zit er toch wel weer een leuk tentje met uitzicht over een meer. Daarna reden we naar de ferry want we moesten het water oversteken om de scenic route te kunnen vervolgen. In vergelijking met de ferry van het zuider naar het noordereiland stelt deze ferry niet zoveel voor maar toch heeft het wel weer wat. De baai waar we met de ferry overstaken was mooi en het is weer eens wat anders dan alleen maar over asfalt te rijden :)
Na de ferry zijn we opnieuw het bos ingedoken, genaamd het Waipoua Forest, waar we opnieuw schitterende kauri bomen hebben gezien. Tevens hebben we daar de grootste kauri bomen gespot. Je raakt daar toch niet op uit gekeken. We waren wat verlaat die dag en we moesten nog boodschappen doen maar ja, alles was al dicht. We zaten nou ook niet echt in de buurt van een wat grotere stad dus hebben we maar even geshopt in een campingwinkeltje en hebben we geslapen op een doc camping in Trounson Kauri Park, wat een goedkope manier is van kamperen.

Na the middle of nowhere :p zijn we naar de eerstvolgende grotere stad gereden om daar informatie op te vragen over wat er nog meer te zien en te doen valt voordat we in Auckland aankomen. We spraken uiteindelijk een mevrouw van een winkel en die raadde ons aan om naar een meer en/ of een strand te gaan in de buurt. We zijn allereerst naar de Kai- Iwi lakes gegaan waar dus dat meer lag en dat water was echt super mooi helder blauw. Dat vonden wij een zwempartijtje wel waard. Het was daar ook behoorlijk druk. Het was toch weekend en er was veel gelegenheid voor diverse watersporten. Het weer was daarbij ook erg lekker. Na het meer hebben we een vluchtige blik gewerpt op het strand daar vlakbij. Het zogenoemde Baylys strand. We zijn een geimproviseerd padje opgegaan om een heuvel te kunnen beklimmen waar we een mooi uitzicht op het strand hadden. Mmm zo mooi al die stranden hier. Elk strand lijkt ook wel weer anders. We Zijn deze dag in het plaatsje Tinopia beland wat ongeveer 25 km van de scenic route aflag maar het was een wat goedkopere camping als al die andere luxere campings dus kozen we daarvoor. Het was een prima keuze want de camping had een prachtige ligging bij een baai dat uitmondt in de zee en het was er zo rustig en vredevol (peacefull klinkt zo raar als je dat vertaalt maar ja, die engelse taal wordt een beetje eigen he).

De volgende ochtend moesten we eerst even nodig voor de laatste keer een wasje draaien en dat nam een aantal uur in beslag. Voordat we in de auto zaten was het al rond de middag en dan sta je je tijd ook nog eens te ver kletsen met mensen. Nou ja, het was een leuk gesprek met leuke mensen dus wie doet je wat. Toen op weg naar de grote boze mensen stad, Auckland. Het was evengoed nog een flink stuk rijden en het is echt een mega grote stad waar je ook niet zo even 1,2,3 je weg kunt vinden. Onze vriend Dave zou ons deze week nog komen vergezellen en hij zou deze dag rond 15:00 uur aankomen op het vliegveld in Auckland dus die gingen we eerst nog even oppikken. Dave heeft een paar weken op Tasmanie doorgebracht en wilde ons graag nog een keer zien voordat we weer vertrekken naar de andere kant van de wereld dus zodoende :) Dat is wel gezellig zo om onze laatste week met elkaar door te brengen. We hadden dan ook een waanzinnige tijd met elkaar in Australie.

Nu zijn we alweer 2 dagen in Auckland en we hebben vanmorgen onze auto schoongemaakt en ingeleverd bij het bedrijf waar we hem gehuurd hebben. We slapen nu op een camping buiten het centrum van de stad en we slapen ouderwets in tentjes. Dave had zijn tent mee en wij hadden nog een tent die Co en Ans voor ons hadden gekocht zodat we daarin konden slapen toen we met hun mee reisden. Al met al, alles voor elkaar. Alleen is het wel wat lastig om onszelf te vervoeren in en rondom de stad nu we geen auto hebben maar daar komen we wel uit. Het wordt in ieder geval een relaxt laatste weekje en we zien wel wat er komen gaat :)

We denken dat dit onze laatste blog is hier aan de andere kant van de wereld en dan laten we jullie thuis weten hoe de laatste week is geweest en hoe de terugreis is gegaan :)

We komen er alweer bijna aan luitjes, dus maak je borst maar nat haha.

Tot snel ;) Dikke kus en veel liefs Mieke en Margo