Coromandel - Auckland

Hallo allemaal,

hoe is het met jullie? Bij ons gaat alles goed. We zijn vandaag officieel aan onze laatste week begonnen :) :( Het heeft natuurlijk 2 kanten. Aan de ene kant zijn we er weer ontzettend aan toe om naar huis te gaan maar aan de andere kant zullen we het reislustige leventje wel missen denken we. Het 'harde' leven gaat dan ook weer beginnen maar dat is ook wel weer goed voor ons om weer een beetje ritme op te doen. We genieten nog steeds. Dat hebben jullie wel gezien aan al die foto's die we hebben genomen. Na Rotorua zijn we verder naar het Noorden getrokken en daar hebben we een fantastische tijd gehad waarin we ontzettend veel gezien en gedaan hebben. Het hoge noorden van het Noordereiland noemen ze ook wel 'Far North' omdat het toch een soort van kopstuk is van het Noordereiland. Het is een plaatje daarboven :)

Na Rotorua zijn we naar Hot Beach gereden. Hot Beach is een strand met een vulkanische ondergrond,wat wel iets van 10 meter onder de grond is, dus je brand niet meteen je voeten als je op het strand loopt. Op het Noordereiland er behoorlijk nog wat vulkanische activiteit en is het wel bijzonder om dat op zo'n manier te kunnen voelen. Helaas hebben we niets gevoeld! We hadden ook een verkeerde timing omdat het daar hoog tij was en met laag tij kun je zeg maar een eigen gat graven om er vervolgens een eigen warm badje van te maken. Het water wordt dan vanzelf warm door de ondergrond als je lang genoeg wacht totdat het badje volgestroomd is met water. Helaas pindakaas.

Na Hot Beach zijn we op aanraden van Co en Ans naar een weg gereden waar je als het goed is hele grote bomen langs deze weg ziet. Helaas hadden we de verkeerde weg gemarkeerd op de kaart die we moesten hebben en hebben we dus weinig grote bomen gezien :s Ja het was een goede dag ;) Maar dat mocht de pret niet drukken omdat het evengoed een mooie route was en we wel 1 mega grote boom hebben gezien. Deze bomen noemen ze hier Kauri bomen en zijn behoorlijk gevoelig voor aantasting van onzuiverheden dus is het belangrijk dat je de bomen niet gaat beklimmen en dergelijke. De Kauri bomen kunnen behoorlijk oud worden en het is een super gaaf gezicht. Je voelt je dan ook zo klein.

Na deze route zijn we naar Coromandel gegaan, wat hoog in het noorden ligt. De omgeving daar schijnt prachtig te zijn en dat hebben we inderdaad ook gezien. De route er naar toe was erg mooi. We waren er onder de indruk van. De auto moest met regelmaat even aan de kant voor een foto. Coromandel vonden we niet heel bijzonder. Je moet het meer van de omgeving hebben. De volgende dag zijn we, op aanraden van de mevrouw van de camping, meer ten noorden van het stadje gereden omdat daar een leuk cafeetje schijnt te zijn en een heel mooi stuk strand. Dat cafeetje was leuk maar de route er naar toe was niet heel spectaculair. Het weer sloeg ook wat om in regen en dat maakte het uitzicht op dat strand niet bijzonder. We hebben daarna dezelfde route genomen als dat we naar Coromandel gereden waren en dat was opnieuw erg mooi om te rijden.

We zouden na Coromandel naar een plaatsje gaan wat Miranda heet. Volgens een meneer van het tankstation had je daar mooie hot pools en je kon daar voor een leuke prijs kamperen. Wij daarheen en was het dus gewoon hartstikke duur om daar voor een nachtje te verblijven! Wij weer terug en op zoek naar een andere camping. Uiteindelijk belandden we in the middle of nowhere. We stonden in ieder geval op een goedkope camping plaats met een toilet en een douch en meer hadden we ook niet nodig. We stonden vlakbij het water dus we hebben nog even de verkoeling op kunnen zoeken en heel verkeerd ons in het zonnetje op kunnen warmen.

De volgende dag, op Valentijnsdag (ja daar denken wij ook gerust wel aan :)) hebben we een flink stuk naar het noorden gereden om voorbij Auckland te kunnen komen. Auckland moesten we daarvoor passeren. Onderweg, na Auckland, hadden we een tussenstop bij Goat Island. Goat Island ligt aan de oostkust van het noorden. Het is een Marine Reserve wat inhoudt dat het onder andere een beschermd gebied met onder andere de dieren die er leven. We hebben daar even kunnen relaxen en Margo ging nog even een korte wandeling daar maken. De wandeling liep langs de kustlijn en daar had je schitterende uitzichten, waaronder ook op Goat Island. Het is een eilandje wat vlakbij aan het vaste land ligt. De temperatuur is hier over het algemeen ook vrij warm, of het nu regent of dat de zon schijnt, waardoor het elke dag wel lekker is om even de verkoeling op te zoeken als we wat tegenkomen. Tot nu toe mogen we niet klagen :) Na Goat Island zijn we op een camping beland in het plaatsje Whangateau waar we romantisch gegeten hebben met een waxinelichtje aan en met een neppe roos waarvan de roos van chocolade was! Het was toch valentijnsdag :) Ze hebben hier wel hele leuke namen voor de dorpjes en stadjes. Des te noordelijker we gaan des te leuker om het uit te kunnen spreken.

We wilden verderop in het Noorden vragen welke opties we hadden om naar de noordkop te rijden. Je hebt daar namelijk maar liefst 1 geasfalteerde weg waardoor je het zelf ook kunt berijden maar dan hoor en zie je weinig van de noordkop in vergelijking met een tour. Als we met een tour zouden gaan dan zouden we ook over het beroemde 90 mile beach rijden wat maar liefst 101 km lang is. Wij durfden het toch niet helemaal aan om met onze huurauto over het strand te gaan rijden en we wilden 90 mile beach toch wel graag zien. Kortom we zijn na Whangateau naar Pahia gegaan waar we geinformeerd hebben en toen hebben we een tour geboekt voor maar 50 dollar pp, wat iets van 35 euro is en dan heb je de hele dag inclusief lunch, koffie en thee. Je stopt ook regelmatig langs mooie plekken en de gids vertelt behoorlijk wat over het ontstaan van de noordkop en hoe het daar allemaal in zijn werking gaat.
We hadden de tour voor 2 dagen daarna geboekt zodat we niet in alle haast naar dat plaatje moesten rijden waar we opgehaald zouden worden voor de tour. Het was al vrij laat in de middag waardoor we daar een camping hebben gezocht. Inj de tussentijd hadden we daar nog de Hururu Falls bekeken wat niet heel spectaculair was. Toch maar weer even de toerist uitgehangen :) Ow ja, en we hebben voor de verassing weer eens lekker in de zee gezwommen met het zonnetje erbij haha. Heel vervelend..

De dag daarna zijn we alvast naar het plaatsje gereden waar we ook opgehaald zouden worden voor de tour. Het plaatsje heet Kaitaia. Na Pahia zijn we eerst naar het plaatsje Kerikeri gereden waar je leuke winkeltjes had en waar we even een lekker bakkie koffie hadden gedronken. Nou ja, Mieke had een milkshake :) Tussen Pahia en Kaitaia had je nog een bos, genaamd Puketi Forest, waar we opnieuw Kauri bomen hebben gezien. Het is een soort van regenwoud en het ziet er zo allemachtig groen! Ongelooflijk, wat een mooie natuur. Buiten de stranden heeft het Noordereiland ook genoeg mooie stukken bos te bieden. Echt van alles wat. Na het bos zijn we naar Doubless Bay gereden, wat op de route lag naar Kaitaia. Doubtless Bay is een baai waar we een schitterend uitzicht op hadden vanaf een uitkijkpunt. Dat konden we natuurlijk niet missen. Na deze baai hadden we de keuze in meer strandjes waar we konden zwemmen en uiteindelijk hadden we een mooi strandje uitgekozen om daar even een duik te nemen in het zonnetje. Eenmaal in Kaitaia kwamen we erachter dat er verder geen campings waren waardoor we onder andere verwezen werden naar 90 mile beach. Omdat het zo'n uigestrekt stuk strand is kan je er zo naar toe rijden. Dus heel verassend verbleven we al nabij 90 mile beach op een camping. Mooie ligging van de camping.

Pfff de volgende dag moesten we er helemaal vroeg uit vanwege de tour! We moesten de wekker zetten! Nou ja, wat is vroeg.. 7 uur.. Maar we begonnen met prachtig weer en dat bleef het eigenlijk ook wel de hele dag. We zaten met iets van 45 man in de bus en de gids was erg spraakzaam en vertelde veel over de omgeving. We stopten dus ook regelmatig op mooie plekjes waaronder een strandje met heel fijn wit strand. Bijzonder om dat te zien omdat wij dat niet kennen. We gingen ook nog even een ijsje scoren waar je volgens de gids ontzettend lekker ijs kunt verkrijgen. 1 bolletje stond ook zeg maar gelijk aan 2 bolletjes. Margo zei nog tegen Mieke, die de ijsjes ging regelen, dat we maar 1 bolletje zouden doen maar het was er echt maar 1 :) De lunch werd gehouden in een van vele mooie baaien langs de route en dat was allemaal erg voor elkaar. Na de lunch zijn we richting Cape Reinga gereden wat het meest noordelijke punt is wat je kunt bereiken met de auto. Dat was een schitterend uitzicht over waar de tasmaanse en de grote oceaan bij elkaar komen en dat geeft een bijzondere oneindige blik over de zee. Cape Reinga heeft ook nog een mooie vuurtoren waar we naar toe liepen en waar ook dat mooie uitzicht was. Het waren weer mooie kiekjes die we konden nemen :)

Op de terugweg gingen we naar 90 mile beach. Allereerst gingen we naar de mega zandduinen die je daar hebt. We kregen daar de gelegenheid om de boarden op het zand. Dat lieten we ons natuurlijk niet 2 keer zeggen. Dat was wel even cool om te doen. Weer een ervaring rijker :)
Het is wel een hele klim trouwens om dat 'even' te doen. Klimmen is al aardig zwaar maar dan ook nog eens in het zand..
Na de zandduinen zijn we naar 90 mile beach gereden. We hebben er iets van 50 km op gereden en zijn ook even gestopt om foto's te maken en dergelijke. Prachtig stuk strand. Het strand is in feite 65 mijl in plaats van 90 mijl. De maori hadden een verkeerde bereking gemaakt en ze hebben de naam nooit veranderd. 65 mijl is omgerekend ongeveer 101 km. Dat is best lang he als je er zo over nadenkt. We waren blij dat we de tour gedaan hadden. Weer een hoogtepunt erbij van de vele hoogtepunten die we natuurlijk al hadden.

Na de tour hebben we onszelf getrakteerd op een lekkere vette hap, namelijk fish and chips. Na het eten zijn we nog een nachtje gebleven op de camping nabij 90 mile beach. We wilden toch wel graag een lekkere douch en hadden niet zoveel zin meer om verder te rijden.

Na de tour zijn we begonnen aan onze terugweg naar Auckland via de westkust. De hele route die we in de noorden hebben gedaan vanaf Rotorua is een scenic route waar je zoiezo al langs de mooie plekjes ga waardoor de route terug rijden helemaal niet vervelend was. Na Kaitaia hebben we een aantal kilometers gereden om vervolgens bij een leuk tentje wat te drinken. Het plaatsje stelt echt niet veel voor maar dan zit er toch wel weer een leuk tentje met uitzicht over een meer. Daarna reden we naar de ferry want we moesten het water oversteken om de scenic route te kunnen vervolgen. In vergelijking met de ferry van het zuider naar het noordereiland stelt deze ferry niet zoveel voor maar toch heeft het wel weer wat. De baai waar we met de ferry overstaken was mooi en het is weer eens wat anders dan alleen maar over asfalt te rijden :)
Na de ferry zijn we opnieuw het bos ingedoken, genaamd het Waipoua Forest, waar we opnieuw schitterende kauri bomen hebben gezien. Tevens hebben we daar de grootste kauri bomen gespot. Je raakt daar toch niet op uit gekeken. We waren wat verlaat die dag en we moesten nog boodschappen doen maar ja, alles was al dicht. We zaten nou ook niet echt in de buurt van een wat grotere stad dus hebben we maar even geshopt in een campingwinkeltje en hebben we geslapen op een doc camping in Trounson Kauri Park, wat een goedkope manier is van kamperen.

Na the middle of nowhere :p zijn we naar de eerstvolgende grotere stad gereden om daar informatie op te vragen over wat er nog meer te zien en te doen valt voordat we in Auckland aankomen. We spraken uiteindelijk een mevrouw van een winkel en die raadde ons aan om naar een meer en/ of een strand te gaan in de buurt. We zijn allereerst naar de Kai- Iwi lakes gegaan waar dus dat meer lag en dat water was echt super mooi helder blauw. Dat vonden wij een zwempartijtje wel waard. Het was daar ook behoorlijk druk. Het was toch weekend en er was veel gelegenheid voor diverse watersporten. Het weer was daarbij ook erg lekker. Na het meer hebben we een vluchtige blik gewerpt op het strand daar vlakbij. Het zogenoemde Baylys strand. We zijn een geimproviseerd padje opgegaan om een heuvel te kunnen beklimmen waar we een mooi uitzicht op het strand hadden. Mmm zo mooi al die stranden hier. Elk strand lijkt ook wel weer anders. We Zijn deze dag in het plaatsje Tinopia beland wat ongeveer 25 km van de scenic route aflag maar het was een wat goedkopere camping als al die andere luxere campings dus kozen we daarvoor. Het was een prima keuze want de camping had een prachtige ligging bij een baai dat uitmondt in de zee en het was er zo rustig en vredevol (peacefull klinkt zo raar als je dat vertaalt maar ja, die engelse taal wordt een beetje eigen he).

De volgende ochtend moesten we eerst even nodig voor de laatste keer een wasje draaien en dat nam een aantal uur in beslag. Voordat we in de auto zaten was het al rond de middag en dan sta je je tijd ook nog eens te ver kletsen met mensen. Nou ja, het was een leuk gesprek met leuke mensen dus wie doet je wat. Toen op weg naar de grote boze mensen stad, Auckland. Het was evengoed nog een flink stuk rijden en het is echt een mega grote stad waar je ook niet zo even 1,2,3 je weg kunt vinden. Onze vriend Dave zou ons deze week nog komen vergezellen en hij zou deze dag rond 15:00 uur aankomen op het vliegveld in Auckland dus die gingen we eerst nog even oppikken. Dave heeft een paar weken op Tasmanie doorgebracht en wilde ons graag nog een keer zien voordat we weer vertrekken naar de andere kant van de wereld dus zodoende :) Dat is wel gezellig zo om onze laatste week met elkaar door te brengen. We hadden dan ook een waanzinnige tijd met elkaar in Australie.

Nu zijn we alweer 2 dagen in Auckland en we hebben vanmorgen onze auto schoongemaakt en ingeleverd bij het bedrijf waar we hem gehuurd hebben. We slapen nu op een camping buiten het centrum van de stad en we slapen ouderwets in tentjes. Dave had zijn tent mee en wij hadden nog een tent die Co en Ans voor ons hadden gekocht zodat we daarin konden slapen toen we met hun mee reisden. Al met al, alles voor elkaar. Alleen is het wel wat lastig om onszelf te vervoeren in en rondom de stad nu we geen auto hebben maar daar komen we wel uit. Het wordt in ieder geval een relaxt laatste weekje en we zien wel wat er komen gaat :)

We denken dat dit onze laatste blog is hier aan de andere kant van de wereld en dan laten we jullie thuis weten hoe de laatste week is geweest en hoe de terugreis is gegaan :)

We komen er alweer bijna aan luitjes, dus maak je borst maar nat haha.

Tot snel ;) Dikke kus en veel liefs Mieke en Margo

Wellington tot Rotorua (Noordereiland van Nieuw Zeeland)

HOI HOI!!!

Daar zijn die meiden weer... Afgelopen week weer veel mee gemaakt. Daar komt ie dan weer:

Onze laatste dag in Wellington hebben we door gebracht als ultime tourist. Voordat we dit konden doen moesten we eerst de tent laten repareren. Hiervoor hebben we met de tent door de stad gezeuld... Winkel 1 stuurde ons naar winkel 2. Deze konden we eerst niet vinden dus wij weer terug naar winkel 1 en daar liep een medewerker heel lief met ons mee en zetten ons af bij de deur van winkel 2. Winkel 2 gaf aan dat het merk tent wat we hadden niet van hun was maar dat ze konden kijken of ze het konden maken. Helaas konden ze dat niet, ze hadden niet de goede maat stokken. Dus winkel 2 stuurde ons naar winkel 3. Winkel 3 verkocht wel ons merk tenten en ze hebben heel lief onze stokken gemaakt. Voor niks nog wel! Helemaal super, nu kunnen wij die tent weer gewoon gebruiken!

Na deze opdracht de tent naar de auto gebracht en de tourist uit gaan hangen. Als eerst zijn we naar het Te Papa museum gegaan. Dit is een gratis museum met van alles en nog wat. Voor een paar secties moet je wel betalen maar daar zijn wij niet naar toe geweest... We hebben ongeveer 3,5 uur in het museum door gebracht. Het was erg interessant en we waren nog maar halverwege, we wilden wel verder maar we hadden er gewoon de energie niet meer voor... Te veel info... overload!!!!

Dus hebben we de dag in het centrum afgesloten met een ritje met de Cable Car. De cable car bracht ons naar boven op een berg. Hier hadden we een heel mooi uitzicht over de stad. Op de weg naar beneden zaten er een zootje feestgangers in het karretje. Maakte het een interessant ritje... Zo met al die verkleedde mensen.
Na de tourist uit gehangen te hebben (wat heel slopend was) zijn we terug naar de camping gegaan. Hier hadden we een TV avondje voor onszelf gepland. Dus we begonnen met American Idol, daarna How to lose a guy in 10 days en als afsluiting The phantom of the Opera. Prima avondvulling dus. Tussendoor avond eten gemaakt, af en toe een chippie en af en toe een m&metje. Wat hadden wij een slecht leven zeg :P

Na Wellington zijn we naar Wanganui gereden. Onderweg hadden we een beetje regen dus de koplampen van de auto gingen aan. Met onze tussenstop in een of ander klein plaatsje waar de zon scheen en waar we even een plaspauze hadden. Toen we terug kwamen bij de auto was voor de zoveelste keer de accu leeg........ De oh zo leuke auto piept niet als je je de lichten vergeet... Dus we mochten voor de zoveelste keer een andere auto aanhouden om te vragen of ze ons wilden helpen... Je wordt er gewoon bijna moe van... We hebben al vanalles geprobeerd om het niet te vergeten... maar als de zon schijnt denk je gewoon niet aan je lichten... aarrrrgggg we zouden de auto soms bijna uit het raam gooien... Helaas kan dat niet... Verder is het echt een super auto hoor!!! denk dat niet. Dit is het enigste min puntje...

In Wanganui hebben we heerlijk van de zon genoten op de camping en in de keuken weer nieuwe vrienden gemaakt tijdens het koken. Erg gezellig allemaal weer.

Na Wanganui zijn we naar Egmont National Park gereden. Dit is een np met een active vulkaan, Taranaki. De laatste keer dat de vulkaan is uitgebarsten is alleen al vele honderden jaren terug. Hier kan je prachtig wandelen en ook erg mooi over de omgeving uitkijken. Helaas helaas voor ons was het uitzicht en het weer wat minder... Maar wel heerlijk gewandeld. Gelukkig kwamen de wolken laat die dacht binnen dus konden we van ver af (toen we er naar toe reden) nog een paar foto's van maken. Dus dat is wel weer fijn.

We hebben op een camping/hostel geslapen. Normaal zijn dit soort faciliteiten vrij vol, zelfs buiten het seizoen, maar nu waren we maar met z'n 5en... en 2 zaten de hele tijd op hun kamer. Dus wij hadden de huiskamer voor ons zelf.. nou ja met die 1 meneer dan. Dus wij hadden ons al vrij snel de tv toe geeigend en hebben wat heerlijke misdaad series gekeken. De andere man vond het ook wel gezellig zo met ons erbij. (zijn we nog ergens goed voor :P )

De volgende dag zag het weer er niet veel beter uit dus zijn we verder gereden. Eerst hebben we aan de andere kant van de berg nog gewandeld. Hier was namelijk nog een mooie waterval die de eigenaaresse van de camping aanraadde. Het was inderdaad erg mooi. En ook weer heerlijk om daar te wandelen, ondanks de regen.En wederom toen we terug kwamen van het lopen was de batterij weer leeg... aargghhhh gelukkig kwam er al snel een andere auto aan die ons uit de nood hielp. (de laatste paar dagen geen problemen meer gehad met de accu. JEEJ!!!! we gaan het eindelijk onthouden :P )

Na de auto weer geactiveerd te hebben, zijn we naar Tongariro national park gereden. Dit hebben we gereden via de Forgotten World Highway. Dit was echt een vergeten wereld. Echt geweldig... Maar veel mensen willen niet via deze weg omdat het geen weg is waar je 100 kan rijden maar een weg waar je niet harder kan dan 50 a 60 omdat er te veel bochten zijn waar je maar met 30 door heen kan en dus weer moet afremmen en voordat je weer op gang bent komt de volgende bocht al weer. Maar dit kon ons niets schelen. Dan maar wat langer werk, we hadden een geweldige route. Zulk mooi uitzicht...

We hebben deze nacht geslapen op een DOC camping. Het lijkt wel dat als wij een DOC camping uitkiezen voor de nacht dat het altijd slecht weer is... en dat we dus opgesloten zitten in de auto... Maar we slaan er ons wel doorheen.. we zijn niet van suiker!! (gelukkig niet want dan zouden we er nu niet meer zijn...)

De volgende dag hebben we in Tongariro national park gelopen. We hebben een 2 uur durende route gekozen waarbij we niet heen en weer hoefden te lopen. We zijn hiermee langs de Taranaki Falls gelopen. Nu zullen jullie denken he.. die naam stond toch al eerder vermeld en daar hebben jullie gelijk in. Ze zijn hier erg origineel met hun namen... Er zit zo'n 150 km tussen de Vulkaan Taranaki en de waterval Taranaki. Ze hebben niets met elkaar te maken maar toch hebben ze dezelfde naam... Vraag ons niet waarom.

Na de waterval even lekker gerelaxd bij een kopje koffie en een milkshake. Daarna zijn we naar de rand van Mt. Ngauruhoe gereden. Dit is de berg die gebruik is in the lord of the rings films als Mount Doom. Dus dat moesten we natuurlijk even bekijken. We hadden ook een perfecte timing. De wolken trokken net een beetje weg bij de bergtop waardoor we een paar mooie kiekjes konden schieten.

Vervolgens zijn we naar Taupo gereden. Hiervoor moesten we heel vervelend langs het meer rijden met een heel verschrikkelijk mooi uitzicht... Dus ook hier hebben we weer een paar mooie kiekjes van kunnen maken.

Daarna hebben we eindelijk weer eens van de zon kunnen genieten op de camping. Heerlijk!

Op 10 feb zijn we gaan rijden richting Rotorua. Eerst hadden we een tussenstop bij een park in Taupo. Hier hebben we gewandeld naar the Huka Falls. Het was niet echt een echte hoge waterval maar meer een hele hele sterke stroomversnelling. Maar het was wel erg mooi om te zien.

Daarna zijn we doorgereden naar Wai-o-Tapu termal wonderland. Dit is een park met allemaal zwavel baden en modderpoelen. Erg indrukwekkend en ook erg stinkend naar rotte eieren. Das wel eens jammer van foto's.. dat je de geur niet mee kan sturen..

De rest van de middag weer op een doc camping door gebracht. We stonden aan een meer en omdat we in een vulkanisch gebied zitten, is het water ook wat warmer dan normaal. Dus even goed verfrissend zo'n duik maar niet tenen krampend koud. En we hadden ook weer heerlijk de zon. Dus we hadden even een klein paradijsje gister middag.

Vandaag zijn we terug gegaan naar het termal wonderland omdat om 10.15 de geiser daar errupteert. Dus wij dacht oh dat gaat allemaal natuurlijk... nee hoor.. er wordt een natuurlijk goedje ingemikt om de geiser te laten spuiten... De geiser spuit ook zonder het goedje maar dan zo onregelmatig dat ze het niet echt tentoon kunnen stellen. De uitbarsting was wel echt cool om te zien. Hij moest eerst even op bouwen maar uiteindelijk spoot hij zo'n 10-15 m hoog. De geiser kan dit doen voor ongeveer 30 min tot een uur. Na 45 a 50 min was hij er nog niet klaar mee dus zijn we maar gegaan.

Nu zijn we in Rotorua. Hier hebben we net koffie enzo gedronken en nu zijn we jullie op de hoogte aan het stellen. Straks gaan we nog weer een stukje verder rijden naar een plaatsje meer noordelijk. Welk weten we nog niet dat zien we wel.

Er worden door veel mensen hier die we spreken opmerkingen gedaan en vragen gevraagd. Deze willen we jullie ook even melden zodat jullie een idee krijgen van onze inpressie hier aan de andere kant van de wereld:

De opmerking van veel mensen die we tegen zijn gekomen die zeggen dat het zuidereiland mooier is dan het noordereiland zijn gewoon niet op de goede plekjes geweest want ook het noordereiland is super. Het is gewoon heel anders dan het zuidereiland, niet te vergelijken met elkaar.

Net als de vraag wat vind je mooier Australie of Nieuw Zeeland? Dit is ook een niet te beantwoorden vraag omdat het allebei zo verschillend is, je kan het gewoon niet vergelijken. En ook wij hebben geen 1 favo spot wij hebben gewoon een lijstje van ondertussen een stuk of 20 spots... dus dat is ook een vraag die niet te beantwoorden is.

Dat is het wel weer zo'n beetje denken we...

Tot de volgende keer!!!

Dikke kus,

Margo en Mieke

Van Queenstown naar Wellington

Hallo luitjes,

daar zijn we weer. Hoe is het met jullie? Bedankt voor de lieve reacties in de tussentijd op ons vorig verhaal.
Jeetje, onze laatste paar weekjes van onze reis zijn alweer ingegaan. We hebben nu ook inmiddels het Zuidereiland verlaten om aan 'het laatste deel' van onze reis te beginnen op het Noordereiland.
Gisteren, 03-02-11, zijn we in Picton op de boot gestaptom naar Wellington te varen wat weer de hoofdstad vanNieuw Zeeland is. Dit ook de enige manier, naast vliegen dan, om van Noord naar Zuid te gaan en andersom natuurlijk.
Het was een lange dag omdat we lang moesten wachten voordat we eens ingescheckt waren en voordat we op de boot zaten. De tocht duurde ook ruim 3,5uur.De boot neemt ook auto's, vrachtwagen, campers en dergelijke mee aan boord.
Wegingen dus ook met auto en al de boot op. De auto leveren we namelijk weer in, in Auckland waar we ook het vliegtuig zullen pakken omweer naar huis te gaan.

We waren natuurlijk bij Queenstown gebleven bij ons vorig verhaal dus vanaf daar zullen we weer verdergaan met ons verhaal :)

We hebben niet veel van Queenstown gezien, behalve dat we natuurlijk met Chris en Warren op stap waren. Het weer viel ook tegen waardoor we het ook vrij snel wel zat waren.
We wilden nog graag met zo'n kabelkarretje mee zodat je de stad vanuit de lucht kon zien maar vanwege het slechte weer konden we ook niet veel zien. De wolken hangen dan namelijk vrij laag in de bergen.
We spraken ook een mevrouw die als tip gaf dat we beter ons geld uit konden geven aan bijvoorbeeld het wandelen bij de glaciers (ijsbergen). Deze tip hadden we van harte aangenomen.

Na Queenstown zijn we richting de Glaciers gereden. Je hebt daar 2 plaatsen van. Fox Glacier en Franz Josef. Deze plaatsen liggen ten noorden van de fjorden aan de westkust.
Het weer werd ineens ook beter waardoor we niet zoveel zin hadden om de hele dag in de auto te zitten. Fox Glacier was ook nog een behoorlijk stuk rijden. Toen zijn we onverwachts beland in het plaatsje Haast.
Het plaatsje zelf stelt niet zoveel voor maar je hebt wel een mooi uitgestrekt landschap daaromheen wat het een mooie tussenstop maakt. We zijn naar het informatiecentrum gegaan om wat informatie op te vragen van wat er te doen is
en om te vragen wat het verschil is tussen Fox Glacier en Franz Josef wat betreft het wandelen bij de glaciers. Daaruit kwam onverwachts naar voren dat er een golden coin 'kiwi- zoektocht'gehouden werd waarin je met een ranger en zijn hondop zoek gaat naar de kiwi's om deze te kunnen spotten. Het blijkt dus ook dat deze kiwi's moeilijk te vinden zijn en dat hetdus uniek is als je er eentjeziet. Er zijn er ook heel weinig van over heel NieuwZeeland. In het gebied waar wij waren, waren ernog maar iets van 350 en dan van 1 bepaald soort. We waren nu eenmaal in Nieuw Zeeland en dan is het natuurlijk wel leuk als jede mogelijkheid krijgt om kiwi's te kunnen zien. Debevolking in Nieuw Zeeland noemt zichzelf een kiwi omdat dit dier namelijk alleen in Nieuw Zeeland voorkomt, net als de kangaroo in Australie. Golden coin houdt trouwens in dat iets gratis is en dat je dan achteraf geld kunt doneren wat weer voor een goed doel gebruikt wordt.

's Middags in Haast gingen wij samen met Blair en zijn hond (Blair is de ranger) en met nog 3 anderende bush bush in, op zoek naar kiwi's. Blair gebruikt zijn hond om de kiwi's op te sporen vanwege zijn getrainde reukvermogen naar kiwi's.
De hondbepaalt dan ook de route door het bos en wij volgen hem. Er is dus ook geen vaste looproute door het bos waardoor we door van allesheen moesten lopen of over van allesheen moesten klimmen.Kortom, nattevoeten en vieze benen van de modder haha.Ook weer een ervaring rijker. We zouden ook niet weten wat we zonderBlair moesten omdat we geen idee hadden waarwe naartoe gingen.Helaas hebben we geen kiwi gezien maar wel kiwi- veertjes gevonden waardoor we wel dichtbij waren. Zo blijkt maar weer dat het niet automatisch is dat je ze vindt en van dichtbij kunt bewonderen. Zo gaat datin de natuur waardoor dat het voor ons wel weerbijzonder maakt om getuige te mogen zijn van zo'n zoektocht. Na 3 uur wandelen waren we er wel klaar mee en waren we klaar voor de rest van de dag :)

We hebben in Haast ook de zandvliegjes ontdekt! Voordat we naar Australie vertrokken hadden diverse mensen ons er al voor gewaarschuwd maar we hadden ze nooit echt gezien of gevoelt. Het waren daar meer de muggen en de vliegen.
We hadden al een paar dagen jeuk op met name onze voeten en onderbenen en nu zagen we ze ook in Haast. Het zijn van die kleine zwarte rotbeestjes die behoorlijk kunnen bijten! Lang leve de anti- bijt :)
Na Haast zijn we naar Fox Glacier gereden waar we ons volgende avontuur gingen beleven.

We hebben uiteindelijk dus ook voor Fox Glacier gekozen omdat het ietwat goedkoper was dan Franz Josef. Fox Glacier is een klein stadje wat het echt moet hebben van het wandelen op de glaciers en ijsbekimmen.
We hadden eentour geboekt voor een hele dag wandelen onder begeleiding van een gids op de glaciers. We zouden de volgende dag om 09:00 uur present moeten zijn en om dan rond 10:00 uur te starten met de wandeling.Je kon ook kiezen voor een halve dag of voor 2 uurtjes maar dan kom je lang niet zover de glacier op enverblijf jeheel kort op het ijs. Uiteindelijk was het een fantastische wandeling. We hadden een leuke gids die met hakbijl en alvoorop ging. We kregen ook 'spikes' om voor om onze schoenen zodat we beter grip zouden hebben op het ijs. De route is ook elke dag weer anders omdat de glacierelke dag welwat verplaatst vanwege de weersomstandigheden dus is het voor de gids ook elke dag weer een verassing wat de wandeling gaat worden. Met de hakbijl maakthij dan ook eenzo goed mogelijke doorgang voor onsop hetijs.Het is namelijk niet gemakkelijk om je zo maar even op het ijs te verplaatsen, ondanks de spikes. Wehadden ook eenleuke groep met zijn negenen en raakten ook leuk aan de praat met een schots stel die 7 jaar in Nederland hebben gewoond.Na ongeveer 4 uur wandelen kwamen we dan eindelijk aan op de toppunt van de glacier, verder kwamen we ook niet. Daar beginnen namelijk al de 'pinnacles' wat behoorlijk puntig is waardoor het levensgevaarlijk is om daar doorheen te wandelen. De gidsen zijn zelfs nog niet eenszover gekomen. Je hebt wel de mogelijkheid om met een helikopter verderen hoger de glacier op tekomen maar dat kost je dan echt wel veel meer geld. Dit was voor ons mans zat. Bijzonder om opijs te wandelen en dat het eromheen groen zit van de bomen enandere struikgewassen. Zo hebben we ook een beetje een wintersport idee gehad :)

Na de wandeling vonden we dat we wel een warme chocolademelk met slagroom hadden verdiend :) Niet dat we het heel koud hebben gehad op de glacier maarwarm is anders. Des te hoger we de glacier op gingen des te kouder het werd natuurlijk.
Al met al hebben we super mazzel gehad met het weer omdat het over het algemeen daar regent en de weersvoorspelling ook niet al te best was. Maar de weersvoorspelling kan op elk moment van de dag weer veranderen. Die dag begonnen we mt mooi zonnig weer en is het even bewolkt geweest en kwamen we weer terug met mooi zonnig weer. Na de wandeling hadden we ons dus getrakteerd op een chocolademelk en dit deden we samen met dat schotse stel die we ontmoet hadden tijdens de wandeling. Dat was wel even leuk en daarna gingen we ieder onze eigen weg. Wij zijn nog wel bij elkaar hoor :p

Na Fox Glacier was ons plan om naar Arthur's Pass te gaan. Arthur's Pass ligt weer wat meer landinwaarts ter hoogte van Greymouth wat weer aan de Westkust ligt. Het was daar behoorlijk slecht weer maar heeft Margo evengoed nog een wandeling gedaan in een van de valleien (valley's in engels :p)daar.Het was inmiddels aardig droog. Wehebben toen overnacht op een DOC camping. We overnachten regelmatig op zo'n camping omdat het stukken goedkoper is als een gewone camping.Je hebt dan over het algemeen alleen een toilet en als je mazzel hebt ook stromend water. Deze campings staan meestelinnationale parken en zijn ook verder verwijderd vanhoofdweg ende steden/ dorpen. Op zo'n moment zijn we echt weer even aan het 'creperen' omdat het niet altijd lekker weer is en we meestal geen dichte gebouwen hebben waar we lekker warm in kunnen koken en eten. Dan maar in de auto eten :) Daar worden we hard van en zo waardeer je de luxe van thuis weer meer.

De volgende dag in Arthur's Pass zijn we naar een waterval, van 131 meter hoog in totaal, gelopen wat de moeite waard moest zijn. Dat was het ook. We moesten wel onze puncho's aan omdat het opnieuw een regenachtige dag was. Daarna zijn we snel de auto in gestapt en zijn we naar Christchurch gereden. Inmiddels was het al de 3e keer dat we in Christchurch waren beland vanwege de omstandigheden maar we wilden natuurlijk weer richting het Noorden om zo met de boot naar het Noordereiland te kunnen. Er waren meerdere opties om naar het Noorden te rijden maar de weg van Christcurch naar Picton is gewoon een hele mooie route om te rijden en we hadden over het algemeen alles wel gezien en gedaan zodat we wel op tijd naar het Noordereiland wilden gaan. Deze route was dan ook het snelst.

In Christchurch hebben we op een soort van camping geslapen. Het was meer een hostel dan een camping. Het hostel stond ook gewoon tussen de huizen in een woonwijk. In de 'achtertuin' van het hostel stonden dan ook allemaal tentjes, gigantisch dicht op elkaar. Daarbij hadden ze ook kamers waar je in kon slapen, net als in een ander hostel. Wij konden gewoon in onze auto slapen maar dan wel in de 'voortuin' van het hostel. Al met al was het wel een grappige kampeerplaats om een keer te verblijven. We raakten daar aan de praat met 2 zweedse meiden, Hanna en Rebecca,en dat klikte wel leuk. Zij hebben verder geen auto en doen alles verder met de bus/ trein/ boot en noem het maar op. De volgende ochtend checkten we allebei uit en vroegen ze aan ons of ze met ons mee mochten rijden naar Kaikoura, wat weer de eerste tussentop was voor Picton. Dat was voor ons geen probleem als hun er geen probleem mee hadden dat we geen achterzit hadden zoals iedere andere auto. Daar hadden ze geen moeite mee dus zijn we met zijn vieren uit Christchurch vertrokken richtingKaikoura. In Kaikoura hadden we een DOC camping opgezocht en hebben de meiden gebruik gemaakt van ons tentje die Co en Ans nog voor ons gekocht hadden dat we met hun mee konden reizen. Helaaswas eral een tentstuk gesneuveld maarmet wat improvisatie hadden we hetprobleem tijdelijk kunnen fixen. De meiden ook weer blij. Die middag en avond hebben we wel gezellig aangezeten.

Na Kaikoura zijn we gestopt in Blenheim waar we uiteindelijk de meiden hebben afgezet. De meiden wilden namelijk graag naar Nelson, wat weer ten westen ligt van Picton. Wij boodden ze aan om met ons mee te rijden tot aan Blenheim, wat nog weer een stopplaats is voor Picton, en dat was uiteraard een goed idee. Vanuit Blenheimnamenze de busnaar Nelson. Al met al weer een leuke verassing tussen je reisplannen door.

Na Blenheim waren we al vlakbij Picton en hebben we daar ook een DOC camping opgezocht. Dat stuk hadden we ook met Co en Ans gereden toen we vanuit Picton vertrokken. De weg zat vol met scherpe bochten. De auto waar we nu in rijden is toch iets comfortabeler rijden omdat we dit keer niet achterin een camper zaten die behoorlijk heen en weer gaat als je achterin zit.
We hadden in Queenstownde boot al geboekt, van Picton naar Wellington, dus het enige wat we nog moesten doen is de volgende dag op tijd zijn om inte checken en gaan met die banaan. Dit is dus ook allemaal goedgekomen.

Gisteren zijn we dus aangekomen in Wellington, wat een allemachtige grotestad zeg. Niet voor niets de hoofdstad van Nieuw Zeeland.We hebben ook precies een goede timing wat dit weekendis er een festival begonnen wat plaatsvindt in een of ander stadion waar altijd rugby gespeelt wordt. Rugby staat dan ook centraal tijdens dit feest maar volgens eenlokaal iemand is het meer een zuipfestijn dan een sportfestijn. Iedereen is ook verkleedt en er lopen de raarste outfits tussen. Iedereen is volgens ons ook gewoon al dronken aan het begin van de middag.Dezelokale persoon raadde ook al niet aan om 's avonds op pad te gaan inhet centrum omdat iedereen zoallemachtig blauw en vervelend zijn. Dat kunnen wij ons allicht voorstellen.
Gelukkig staan we 35 km van het centrum vandaan op een zeer rustige maar mooie camping.Waarschijnlijk blijven we hier nog eenaantal dagen om de stad ook watbeter te kunnen verkennen en dan gaan we weer op route :)

He he dat was het wel weer zo'n beetje. We hopen dat jullie weer mooi mee kunnen genieten van het verhaal en de foto's want voor je het weet zijn we alweer thuis :)

Tot snel!

Hele dikke kus en knuffel Mieke enMargo

Dunedin tot Queenstown, een week vol avontuur en voornamelijk natuur.

Hoi allemaal,

Zijn we weer!!! Ja snel he.. Zijn jullie niet van ons gewent.. We hebben ook zoveel gedaan de afgelopen week...

Voordat we daar over beginnen willen we eerst even wat uitleggen. Aan jullie reacties te zien denken jullie dat de boottocht die je op de foto's ziet (ons met de reddingsvesten aan) de boottocht van het walvis kijken is. Dit is een klein beetje anders. De boottocht bracht ons namelijk naar een punt in Abel Tasman National Park en was een korte boottocht met veel snelheid en gespring over de golven. Hier is geen van ons ziek geworden. Gewoon even een uitlegje voor de duidelijkheid dus...

Nu naar Dunedin. Hier hebben we 3 middagen achter de computer door gebracht om alles netjes voor elkaar te krijgen. Het verhaal koste ons maar 1 dag maar de foto's uploaden dat kost nog wel wat tijd. Maar we willen jullie en onszelf niets onthouden (voor ons blijft het namelijk ook genieten, de foto's terug kijken).

Naast het internetten hebben we ook nog de stad verkent. Dus we hebben ons niet helemaal geisoleerd :P We zijn 1 middagje naar de universiteit gegaan. Dit omdat Dunedin tegenwoordig een echte studenten stad is. Dit niet alleen omdat je er leuk uit kunt gaan maar ook omdat het alles te bieden heeft. Bijna elke studie kun je hier doen. Wij dachten dan ook (is ook te zien op de plattegrond van Dunedin) dat het 1 groot gebouw was. Maar dat blijkt dus anders te zijn. Het is een gebouwen komplex wat door de hele stad verspreid zit. Ze hebben geprobeerd om het meeste bij elkaar te houden maar er zijn wat uitwijkingen naar andere delen. Zo groot!! zoek daar maar eens de juiste plek in. Gelukkig is het wel allemaal gesorteerd op gebied van studie dus je hoeft niet helemaal van het meest oostelijke gebouw naar het meest westelijke tijdens je leswisseling.

Verder hebben we in Dunedin ook de Cadbury Chocolat Factory bezocht. De naam zegt het al... heel vervelend soms hoor de tourist uithangen :P In de fabriek hebben we een tour gedaan. Hier kreeg je niet alleen uitleg over hoe het gemaakt is maar ook mochten we proeven van een stukje chocola en kregen we een zakje mee naar huis met 4 repen erin. Tevens kon je meer chocola winnen door vragen goed te beantwoorden. Mieke had er 1 goed. Voor de rest van de vragen waren we te langzaam... Maar dat maakt niet uit. We hebben onze chocola!!!

Tijdens een van onze middagen achter het internet raakten we aan de praat met een man die in Dunedin woont. Tegen de tijd dat we weg moesten vroeg hij aan ons of we het leuk en gezellig vonden om bij hem te komen eten. Dus na de chocoladefabriek zijn we het centrum weer ingegaan en hebben we bij Matthew gegeten. We hebben heerlijk gegeten en een erg gezellige avond gehad.

De volgende dag (de 21 van januari) zijn we weer verder gegaan. Op naar het zuiden van het zuidereiland. We zijn beland in Waikawa. Dit was een tip van 2 Nederlandse moterrijders die we in Akaroa tegen kwamen. Ze vertelde ons dat je hier prachtig the wildlife van dichtbij kunt bekijken zonder een tour. Dit wilde we wel even meemaken.

Wij naar Waikawa. Daar een camping opgezocht en daarna zouden we gaan wandelen. We kwamen wel tot 10 meter naast de auto. Hier was namelijk een uitkijkpunt over waar de Yellow Eyed Pinguins aan land komen. Dus deze avond hebben we doorgebracht op de top van een heuvel neerkijkend op pinguins. Prachtig!!

De volgende dag zijn we gaan wandelen over het strand. Hier hadden we een geweldige timing. Er was namelijk een zeeleeuw op het strand die beetje bij beetje steeds meer naar het water ging. Dus wij er snel heen om hem nog even te kunnen bewonderen. Prachtig weer! We hebben nu dus een zeeleeuw en op het strand zien liggen en zien bewegen en dat in 15 min.. Echt cool!

Na dit natuurverschijnsel zijn we gaan wandelen over het strand. Dit omdat in het water vlak bij het strand vaak dolfijnen te zien zijn. Helaas helaas hadden we vandaag geen geluk met de dolfijnen we hebben er geen een kunnen zien. Margo probeerde het ook nog even verderop op het strand. Daar had ze alleen geluk met nogeen zeeleeuw. Ook leuk natuurlijk.

We zagen elkaar weer in het centrum van Waikawa. Nu denk je natuurlijk dat het een vet grote stad is maar dat is het helemaal niet. Het bestaat uit ongeveer 20 huizen, een info centre en een kerk. Tevens heeft het ook een take-away restaurant. Dit restaurant zit alleen niet in een huis maar in een caravan. Zo grappig om te zien. Een hele keuken.. nou ja een frietuurpan en benodigdheden... in een klein caravannetje... Hier hebben we een kop koffie voor Margo gehaald en voor Mieke een zakje patatjes. Heerlijk!

Daarna zijn we naar Slope point gereden. Hiervoor moesten we via een gravelweg naar een parkeerplaats rijden om vanaf hier te lopen naar het punt toe. Het lopen ging niet gewoon over een pad maar recht over een weiland waar ook schapen stonden te grazen. Bij Slope Point aangekomen foto's gemaakt van de omgeving maar ook vast gelegd dat we op het meest zuidelijke punt van het zuidereiland zijn geweest.

Daarna terug naar het dorpje op naar het muziekfestival. Dit is een lokaal festival met allemaal lokals die muziek maken voor de rest. De muziek stijl is voornamelijk country maar wel erg gezellig!

Daarna zijn we naar, ja ja let op: The Niagara Falls gegaan. Dit is helaas niet zo spectaculair als die in de VS. Deze waterval valt namelijk van de inmens hoge hoogte van 30 cm... Maar we zijn er wel geweest!!

Vervolgens zijn we terug naar de camping gereden omdat we nog een keer pinguins gingen kijken maar nu op een ander plekje. Namelijk beneden in de bay. Na een half uurtje wachten kwam de eerste pinguin aan land. Deze pinguin had zijn of haar nest op ongeveer 5 meter vanaf waar wij stonden. Dus hij kwam vet dichtbij! Zo cool!! Echt geweldig!

Na dit prachtige natuurverschijnsel zijn we terug naar de camping gegaan om hier te koken. Het leuke van de natuur is dat jij je moet aan passen aan hun in plaats van zij aan jou. We eten daarom pas om een uur of half 10. Maar dat is helemaal niet erg want we krijgen er iets veel mooiers voor terug!

De volgende dag zijn we naar Te Anau gereden. Voor onderweg hebben we 2 stops ingepland. De eerste stop is Waipapa. Hier is een vuurtoren op een duin en natuurlijk dus ook een strand. Op het strand moeten veel zeeleeuwen te vinden zijn. Dus dit willen we ook even bekijken. Op het strand moesten we eerst een aardig eind lopen voordat we zagen dat andere een zeeleeuw gevonden hadden. Deze zeeleeuw lag heerlijk te luieren in het zonnetje half onder het zand (dit doet hij/zij zelf). Die zeeleeuwen zijn zo schattig als ze slapen. Maar je wilt ze niet boos achter je aan hebben... Ze hebben namelijk scherpe tanden en zijn ook op het land erg snel! Dus wegrennen heeft weinig zin dan. Dus we hebben wat foto's genomen en hebben haar/hem daarna heerlijk verder laten slapen.

Toen weer in de autonaar de volgende stop: Invercargill. Hier hadden we een korte stop, namelijk alleen maar een tankstop. Dat is het leuke van reizen... je blijft tanken. Maar je krijgt er zoveel voor terug!!

En weer verder. Halverwege de midden kwamen we aan in Te Anau. Hier hebben we een tour geboekt voor Mildford Sound voor de volgende dag. De rest van de middag hebben we door gebracht in het stadje.

Maandag 24 jan is de Mildford Sound dag. 'Sochtends eerst even koffie gehaald. Hier raakten we aan de praat met 2 mannen die ook naar milford sound gingen. Hun moesten alleen nog wel ontbijten dus hebben we na een half uur kletsen gedag gezegd.

De weg naar Mildford Sound is niet alleen een weg, er zijn ook verschillende lookoutpoints en korte wandelroutes. Dus we hadden een route met verscheidene stops.

De eerste stop was Misletoe lake. Dit was 5 min heen en 5 min terug naar een lookoutpoint. Je kon er ook voor kiezen om te gaan wandelen voor ongeveer 45 min. Dit was in eerst instantie ons idee maar we kwamen niet verder dan het lookoutpoint. Dit omdat het uitzicht verre van interessant was. We vonden het namelijk heel gewoontjes. Een uitzicht die je ook in nederland kan zien... Dus wij snel weer de auto in. We hebben meerdere stops gehad tot Mildford. De een mooier dan de ander maar alleemaal prachtig. Zo hebben we meren gezien, bergen, vlak landschap en ook rivieren met watervallen. Ook moesten we door een kilometer lange tunnel. Is ook leuk om doorheen te rijden!

Bij Mildford aan gekomen bleek dat we nog 1,5 uur hadden voor de tour dus zijn we gaan lunchen. Toen we met onze lunch richting een bankje liepen kwamen we de mannen van vanochtend tegen. Zij hadden ook een tour geboekt met dezelfde maatschappij als ons. Dit is wel grappig omdat er 5 maatschappijen cruises aanbieden dus de kans is alklein dat je elkaar tegen kom en dat je ook nog op dezelfde boot zit... Maar wel erg gezellig. Dus de hele boot reis stond onze mond niet stil. Tussendoor natuurlijk ook heerlijk genoten van MildfordSound en zijn natuurlijke pracht en praal! Zo mooi! Zoals Margo zegt: weer een hoogte punt... Naast de andere tig :P Maar inderdaad wederom een hoogte punt! Naast al de natuur die we konden zien. Lieten ze ons ook een klein beetje natuur proeven en voelen... De boot ging namelijk onder een Waterval staan... Prachtige ervaring!

Van de boot af zijn we uitgenodigd door de 2 mannen om mee uiteten te gaan. Wij eerst heel lief afwijzen omdat we er het geld niet voor hebben maar hun wilden ons graag mee hebben en zeiden dus dat ze wel voor ons wilden betalen.

Nu even voor de duidelijkheid. De mannen zijn geen backpackers. Het zijn 2 mannen met een fulltime baan in de huizenbusiness. Zij leven niet op budget, slapen ook elke avond in een hotel of motel en hebben een budget per dag van 200 a 300 dollar voor eten en tours. Dus slecht hebben deze mannen het niet.

Omdat de mannen dus betalen en het heel graag wilden konden we het eetentje dus niet meer weigeren. Dus wij luxe uit eten... Dat gebeurd niet vaak.

Na het uit eten met de mannen nog even na gezeten en omdat zij ook naar Queenstown wilden de volgende dag, afgesproken 's ochtends weer even contact op te nemen om te kijken hoe laat wie waar was en of we nog een kopje koffie samen konden drinken.

De volgende ochtend (dins 25 jan) dus weer contact gezocht met de mannen. Zij bleken ook nog een Te Anau te zijn dus hier gelijk al een kopje koffie samen gedronken. Ook zijn we achter elkaar aangereden naar Queenstown. Hier hebben we ook samen gelunched bij de Subway (traktatie van ons omdat hun het dinner betaald hadden)

Na de lunch vroegen de mannen, Chris en Warren om ze even voor te stellen, waar we sliepen die avond (wat dus afgelopen nacht is). Wij dus vertellen dat er een camping 6 km uit het centrum is en dat we daar gaan slapen. Toen nodigden ze ons uit om met hun een hotel kamer te delen. Qua geld maakte het voor hun toch niet heel veel uit omdat ze toch altijd meerdere bedden op hun kamer hebben. Wij hadden eerst zoiets van moeten we dat nou wel doen, ze hebben ook al het dinner betaald en dat vonden we al te. Dus netjes weer het verzoek afgewezen omdat we het echt niet aan kunnen nemen. Maar ze stonden er op. Dus afgelopen nacht hebben we heel luxe in een 5 sterren!!!! hotel geslapen... Hoe luxe wil je backpacken... We zijn zelfs jaloers op onszelf...

Ook zijn we weer luxe uit eten geweest in een restaurant en daarna nog een paar drankjes gedronken in een kroegje. Wederom weer een erg geslaagde avond!

Vanochtend (26 jan) hebben we de mannen uitgezwaaid omdat hun nog helemaal naar Chrischurch moeten rijden voor morgenmiddag 12 uur. Omdat ze geen tijd hadden voor uitgebreid uiteten ontbijt, hebben wij ze een heerlijk backpackers ontbijt gegeven. Broodjes met kaas en choco pasta. Waren ze heel blij mee!

Nu zitten we dus heel gezellig in een Internetcafe. Wat opzicht een hele goede timing is omdat het buiten giet van de regen. Dus veel kunnen we ook niet echt doen in de stad...

Nou dat was weer een 'korte' update van wat we de afgelopen week gedaan hebben... We hopen dat jullie genoten hebben!

Wederom ook heel veel dank voor alle reacties endat jullie ons zo trouw volgen!! Het blijft ons verbazen!

Dikke kus en knuf vanuit Queenstown, New Zealand,

Margo en Mieke

Picton, Op stap met Co en Ans en dat wat we op eigen houtje daarna beleefd hebben.

Aloa allemaal,

wie geht es dir? Ja sorry, we komen nou eenmaal zoveel duitse mensen hier tegen.. Wisten jullie dat er al rond de 4 miljoen duitsers alleen al aan de ooskust van Australie zijn?
Bizar toch? Maar ja, wij zijn ook zo'n klein kikkerlandje dat wij daarin niet zoveel opvallen :)

Maar goed, even ter zake ;) We zijn nu inmiddels bijna 3 weken op het Zuidereiland en we hebben al vele mooie dingen gezien en gedaan. Echt een prachtig land om doorheen te reizen. Uiteraard waren 1 van de hoogtepunten dat we Co, Ans, Dick en Tineke hebben ontmoet en daar hebben we maar liefst 6 dagen mee opgetrokken. Het was erg gezellig met zijn allen.
We zullen bij het begin beginnen :)

7 januari zijn we 's morgens vroeg vanuit Christchurch vertrokken naar Picton wat de havenplaats is in het noorden van het Zuidereiland waar de boot aankomt van het Noordereiland naar het Zuidereiland. Deze boot moet je ook nemen als je naar het Noordereiland wilt. Co, Ans, Dick en Tineke zouden daar ook de volgende dag aankomen vanaf het Noordereiland. Op deze manier konden we vanaf Picton een tijdje optrekken met elkaar en om dan natuurlijk een stukje samen te gaan reizen.
Het was evengoed een busrit van 5 uurtjes met een tussenstop in Kaikoura wat aan de ooskust ligt.

's Middags hebben we rustig aan het stadje Picton kunnen bekijken, wat echt een klein maar leuk havenstadje is. We moesten nog op zoek naar een tentje om in te slapen als we een paar dagen met Co en Ans zouden mee reizen. De camper was te klein om er met zijn vieren in te kunnen slapen. Helaas konden we geen knap tentje voor een leuke prijs vinden dus hebben we Co en Ans voor hulp ingeschakeld en uiteindelijk hebben zij een tentje voor ons gekocht in Wellington, wat weer de havenplaats is waar de boot aankomt en vetrekt als je van het ene eiland naar het andere eiland wilt gaan. De volgende dag hebben we nog een wandeling gemaakt langs de kust van Picton waar je mooie uitzichten had op het plaatsje zelf.
Aan het begin van de middag hebben we Co, Ans, Dick en Tineke opgewacht in de haven en hebben we elkaar ontmoet. Dat was erg leuk. Het was net alsof we ze in Europa op vakantie tegenkomen en niet aan de andere kant van de wereld. Voor Margo, Co en Ans was het wel even huilen geblazen omdat je elkaar toch zolang niet hebt gezien en elkaar hebt gemist uiteraard. Mieke was gewoon even surrogaatkind en dat ging allemaal prima verder.

Die zelfde dag zijn we naar het Abel Tasman National Park gereden, wat in het Noord Westen van het zuidereiland ligt. Daar moesten we evengoed een paar uur voor rijden en hebben we de vele bochten kunnen trotseren achterin de camper (dat beweegt namelijk wat meer in vergelijking met als je voorin zit). We kwamen vrij laat in de middag aan waardoor we lekker een biertje opentrokken en gezellig een paar uur hebben aangezeten voordat we aan het eten begonnen. Die luxe hadden we nou voor een paar dagen, niet hoeven koken en dergelijke :)
De volgende dag zijn we richting het park gaan lopen. We hebben gelopen langs een hele mooie route langs de kust en hebben een tussenstop gemaakt op een strandje waar we even hebben gezwommen, even bakken in de zon en toen zijn we weer terug gegaan. Het weer was ook erg lekker, een strak blauwe lucht :) Het water was wel koud en niet iedereen wilde er in eerste instantie in. Ans ging er zelf in en Co niet! Dat kon Co natuurijk niet hebben dus die ging er ook maar even in.

De volgende dag wilden graag met een boot mee zodat je verderop in het park mooie wandelingen kunt maken maar daar waren we helaas al te laat voor. Toen zagen we nog een ander alternatief, namelijk dat je ook met de watertaxi kon gaan en je je dan kan laten droppen langs de kust waar je maar wilt om het park verder te kunnen bekijken. We hebben de taxi toen maar geboekt en gaan met die banaan. Het was wel heel grappig. Het was een soort van speedboot waar je met iets van 16 man in kon en we moesten er al in stappen op het droge. Daarvoor stond een tractor waar ze ons met speedboot en al naar het water brachten. Hele aparte ervaring om in een boot op de weg te rijden. Eenmaal bij het water keerde tractor zich om, ging de boot als eerste het water in en de tractor ging evengoed ook best wel ver het water in. Handige mannen die dat werk doen.
Het was een prachtige rit langs de kustlijn. Het was opnieuw prachtig weer en dan dat helderblauwe water erbij maakte het plaatse compleet. We gingen wat verder het park in en vanuit dat punt zijn we terug gaan lopen en hebben we na iets van 3 uur wandelen de watertaxi teruggenomen naar het begin van het park waar we weer te voet naar de camping konden lopen. 's Avonds hebben we onszelf getrakteerd op een uitetentje bij een plaatselijk tentje wat erg leuk en lekker was :)

De 10e moesten we weer vroeg ons bedje uit omdat we richting Kaikoura wilde rijden. Kaikoura ligt dus aan de oostkust waar je onder andere walvissen, dolfijnen en zeehonden kunt spotten met verschillende tours. Aangezien het nogal een stuk rijden was en er vast wel iets daartussen in lag, zijn we gestopt in het plaatsje Hanmer Springs, iets van 200 km voor Kaikoura. We vonden het een mooie gelegenheid om daar te koken voor iedereen, toch als dank dat we een paar dagen mee mochten reizen en zo. Dat was ook erg leuk. We hadden gebakken piepers met sla klaargemaakt en dat viel allemaal erg goed (althans dat zeggen ze natuurlijk :p) We hebben daarna nog heerlijk nageborrelt in de campervan van Dick en Tineke en de avond was weer rond :)
In Hanmer Springs heb je een soort van spa met allemaal verschillende soorten thermal pools (verwarme baden) en daar moesten we natuurlijk de volgende dag even een kijkje nemen.
We zijn er een paar uurtjes geweest en toen was het wel weer mooi geweest dachten we zo.

De 13e zijn we in Kaikoura beland, nadat we 2 nachtjes in Hanmer Spings hadden doorgebracht. We hadden van ten voren al bekeken wat we daar graag zouden willen doen. Wij, Co en Dick wilden graag met de dolfijnen zwemmen en Ans en Tineke kozen voor het spotten van de walvissen. Helaas ging het zwemmen met de dolfijnen niet door vanwege de weersomstandigheden en dat de zee daarvoor te ruig was. Dus kozen we ervoor om met zijn allen walvissen te spotten. We gingen met een boot de zee op en van ten voren zeiden ze al dat de zee behoorlijk ruig was waardoor er waarschijnlijk wel een aantal mensen ziek zouden worden. Van ten voren hadden we maar een pilletje ingenomen omdat dat toch wel werd aangeraden. Nou we hebben het geweten hoor.. Wij en Co waren toch ziek! Mieke had het wel het zwaarst te pakken dus het was een lange tocht voor ons gevoel. Wat ging die boot toch heen en weer! Maar we hebben wel een walvis gespot die maar liefst iets van 10 minuten aan het wateroppervlak was. Het is ook wel uniek om een walvis te spotten omdat ze lang niet altijd aan het wateroppervlak zijn en ze ook vrij snel weer verdwijnen zodra ze er lucht van krijgen dat er mensen in de buurt zijn. Ze hebben er ook speciaal apparatuur voor om signalen van ze op te kunnen pikken waar ze zich mogelijk bevinden. Het maakte het spuugwerk deels wel weer goed dat we een walvis van dichtbij hebben gezien. Het allermooiste was ook wel dat de walvis weer dieper de zee inging zodat je zijn staart kon zien. Dat was echt goud waard. Wat je normaal op tv ziet, zie je dan nu in het echt. Bijzonder.
In Kaikoura hadden we ook al een camping geregeld en deze had 2 verwarmde baden staan waardoor we 's avonds na een borreltje (die ging en inmiddels wel weer in behalve bij Mieke) daar even heerlijk in konden relaxen. Wie heeft dat nou op een camping?

De volgende dag zijn we naar Christchurch gereden waar we onze auto op gingen halen. We hebben ervoor gekozen om een auto te huren omdat het maar voor 5 weken is en voordat we eens een auto hebben gekocht en hebben gevonden, zijn we ook zo weer een paar dagen extra kwijt. Dit is ook net zo makkelijk. Alles is geregeld en we hoeven er alleen voor te zorgen dat we schadevrij rijden :) Eenmaal daar aangekomen hebben we nog met zijn allen een kopje koffie gedaan met wat lekkers erbij. Co, Ans, Dick en Tineke wilden natuurlijk nog graag de auto bekijken die we zouden gaan huren. Het is een Toyota (ja het soort toyota zijn we even kwijt) wat tussen een busje en een gewone personenauto in zit. We kunnen erin slapen, we kunnen erin zitten met een tafeltje in het midden en we hebben een mini keukentje achterin bij de klep. Co, Ans, Dick en Tineke wilden natuurlijk nog even een foto van ons maken dat we in de auto zitten :) Helaas, helaas moesten we daar weer afscheid van elkaar nemen. Voor Margo viel dat toch wel weer even zwaar. Het is ook zo'n selse kip! We kunnen terugkijken op een paar hele mooie, leuke en gezellige dagen met elkaar en dat het bijzonder was om zoiets met elkaar te kunnen doen. De tijd gaat ook zo snel. Zeker voor Co, Ans, Dick en Tineke omdat ze 'maar' ruim 3 weken de camper hadden en het wel een beetje een race tegen de klok was om zoveel mogelijk te kunnen zien van het land.

Diezelfde dag zijn we naar Akaroa gereden, wat ten oosten ligt van Christchurch, aan de kust. We kwamen daar vrij laat aan in de middag waardoor we de camping op zijn gereden, de stoelen hebben neergezet en voornamelijk hebben gerelaxed. Akaroa is een schitterend kustplaatsje wat in franse stijl is aangekleed. Dit komt vanwege de geschiedenis waarbij de ontdekkers van het plaatsje fransen waren. Echt een pitoresk (schrijf je het zo goed) dorpje met hele mooie ouderwetse houten huisjes. We hadden deze dag een hele mooie plaats op de camping waar we een heel mooi uitzicht hadden op het stadje en de zee. De volgende ochtend hebben we ook gewandeld. Het is nogal bergachtig daar (tjoh wat raar in Nieuw Zeeland :p) dus was het een behoorlijke pittige wandeling maar opnieuw met fantastische uitzichten. Het weer was ook nog steeds heerlijk. De rest van de dag hebben we in het stadje rondgelopen en zijn we nog een nachtje gebleven.

De 16e zijn we naar Lake Tekapo gereden, wat meer landinwaarts is. Lake Tekapo is een prachtig meer waar je erg mooi kunt wandelen. We zeggen het woord 'mooi' wel vaak maar het is ook allemaal zo mooi. We hebben 's middags Mount John bewandeld. Je hebt tussen de wandeling door fantastische uitzichten op het meer. Op het topje van Mount John had je ook opnieuw een fantastich uitzicht op het meer en niet alleen op het meer. Overal waar je naar keek had je zoveel uitgestrekte landgebieden. Af en toe is het wel onwerkelijk om daar naar te kijken. Het lijken wel postkaarten waar je dan naar kijkt. Op het topje van de berg had je ook een cafeetje waar we uiteraard even een bakkie moesten doen, heel vervelend in het zonnetje. het bezoekje aan deze plaats waar weer ook zeer de moeite waard. De volgende ochtend hadden we nog een bezoekje gebracht aan een heel mooi klein historisch kerkje aan de rand van het meer. Het kerkje kijkt zeg maar uit op het meer en dat maakt het plaatje echt wel compleet. Dit hebben we niet zoveel gezien in Australie. Het verschil moet er zijn :)

Na het bezoekje aan het kerkje, zijn we naar Mount Cook gereden. Een zeer bekend gebied met ijs en sneeuw op de bergtoppen. Het gebied heet ook wel Aoraki (ja, leuke namen hebben de kiwi's voor de plaatsen, dankzij de maori's) en Mount Cook is dan het Nationale Park. Het was opnieuw een prachtige dag en hadden we in Lake Tekapo alvast wat informatie opgedaan over wat er allemaal te doen valt. We hebben de dag van aankomst een flinke wandeling gemaakt tussen de bergen door, oftewel de Hooker Valley wandeling. We konden niet te ver door de bergen wandelen waardoor we een eindpunt van de wandeling hadden en daar keken we uit op het water wat uit de bergen komt met daarin ijsblokken wat ook weer afkomstig is uit de bergtoppen. Bizar om te zien. Loop je daar in je korte broek en dan liggen er ijsblokken in het water. Er vallen ook geregeld ijsblokken naar beneden waardoor je ook weer op de hoede moet zijn als je bijvoorbeeld met een tour meer de bergen in ga. We wilden de volgende dag graag gaan kajaken met een gids want dan ga je wat verder de bergen in en kan je ook de eeuwenoude ijsblokken aanraken. De volgende dag werden we dus wakker met regen! Door de regen wat het te gevaarlijk om te gaan kajaken door de extra waterval en het is zonde van je geld om je nat te laten regenen tijdens de tour. Helaas pindakaas, hadden we nou maar die andere kajaktour gedaan van 2 uur die we de dag van aankomst konden doen toen het nog mooi weer was. Maar ja, zo blijft het he. Je kunt hier ook 4 seizoenen op een dag hebben waardoor het moeilijk is om het weer te voorspellen. Toen zijn we de volgende dag maar weer vetrokken.

Na Mount Cook zijn we naar Twizel gereden. Mieke wildedaar graag even stoppen om te kijken voor een Lord of the Rings tour. We hadden er een gezien in Christchurch maar die was erg duur. Deze was niet zo duur en je kon kiezen uit een tour die 1 uur duurde of uit een tour die 2 uur duurde. Uit die van 2 uur kon je toch even meer halen en qua prijsverschil maakte het niet zoveel uit. Mieke kon meteen al mee met de eerste lichting van die dag. Ze ging nog met een ander stel mee en de gids dan. De tour liet onder andere zien hoe de films tot stand zijn gekomen en de plaats waar ze naar toe gingen daar waren ook een aantal scenes opgenomen. De gids was de eigenaar van dat stuk land zeg maar. Mieke mocht nog verkleed als Orc op de foto (voor diegene de de films kent) en in een zwaardgevecht kon ze ook nogop de foto. Helemaal leuk en interessant was het. Margo ging niet mee omdat ze er niet zo van houdt. De films vond ze echt wel goed en mooi gemaakt maar daar blijf het dan ook wel bij.

Na Twizel (we zijn inmiddels alweer bij de 18e) zijn we diezelfde dag doorgereden naar Dunedin. Het was zulk bagger weer en er was tussen Twizel en Dunedin niet zoveel te beleven dus besloten we maar om gewoon lekker een stuk te gaan rijden. We zijn op dit moment nog steeds in Dunedin. Het is een leuke stad waar het een en ander te zien en te doen valt dus we zullen hier wel een aantal dagen blijven. We zullen zien wat er op ons pad komt :)

He he, wat een verhaal weer maar we beleven ook nogal wat waardoor we er ook niet over uitgepraat raken :)

We zouden zeggen, blijf ons lekker volgen en dan houden we jullie weer op de hoogte :)

Hele dikke kus en knuf Mieke en Margo

Onze laatste tijd in Australie en onze start in Nieuw Zeeland.

Ja ja daar zijn ze weer met een verhaaltje. Nu niet uit Australie maar vanuit NIEUW ZEELAND!!!!!

Het is vandaag woensdag en afgelopen zondag zijn we aangekomen in Christchurch, Nieuw Zeeland. Wat een vlucht zeg... Wij dacht dat het een vet lange vlucht was... is het maar een vlucht van 2,5 uur... En omdat we de goedkoopste vlucht gekozen hadden, was het ook een niks uit delende vlucht... Wij dacht oh we krijgen nog ontbijt en wat lekkers tussendoor... Nee hoor dat moesten we allemaal zelf kopen.. Krijg je met goedkope vluchten... Beetje jammer weer...

Maar goed iedereen is natuurlijk heel benieuwd naar wat er allemaal gebeurd is in onze laatste dagen van Australie...

Nou daar komt ie dan...

Na de laatste keer bloggen hebben we die dag verder niet heel veel meer gedaan. We zijn naar de bios geweest. Margo met Marcella en Inge naar The Toerist en Mieke met Dave naar The girl who played with fire en dan de sweedse versie.

De volgende dag moesten we vroeg op omdat we naar The Blue Mountains gingen. Dit is een trip met de trein van 2uurtjes... dus we konden in de trein weer verder dutten... Bij de halte van de blue mountains moest ongeveer 90% van de trein eruit dus het was mega druk op het perron. Gelukkig hadden wij onze bus kaart al en hoefden we alleen nog maar een route kaart te halen. De bus die we gebruikte in het park was zoals dat heet een Hop on - Hop off bus. Dat wil zeggen. Sta bij de halte, spring op de bus laat je kaartje zien en ga zitten. Kom je bij de halte waar je er weer uit bent. Druk op het knop je en stap weer uit. En de hele dag door kun je dat doen zonder elke keer een nieuw kaartje te moeten kopen.

Met de bus zijn we naar een punt gegaan waar wij bedacht hadden dat onze wandeling zou gaan beginnen. Het was even zoeken tussen alle mensen maar we vonden het pad. Hier hebben we ongeveer 2 uur gelopen en heerlijk genoten van de prachtige uitzichten en watervallen. We liepen over een pad wat best wel modderig was, dit kwam dan weer omdat het de afgelopen paar dagen flink geregent had en ja dat is niet zo maar uit een bos verdwenen.. dus dat werd lekker hossen door de plassen eehhh bossen. Wel weer eens wat anders dan al die droogte die we gewent waren aan de west kust van Australie.

Na de wandeling weer Hop op de bus en weer hop er af en weer wandelen en weer hop op de bus en hop er weer af en weer wandelen en nogmaals hop op de bus en toen er hop af bij het trein station. Om half 5 ging de trein weer terug. De trein was alleen hutje mutje vol met alle mensen die weer terug naar Sydney en omstreken wilden. En ze hadden iets te weinig wagons ingezet. Hierdoor moesten er ook een groot aantal mensen staan... Wij dus ook... Wij stonden/zaten voor de deur waar je er in en uit moet.. dus we een heerlijk plekje... Na een uur konden we een plekje op de trap bemachtigen en Margo een kwartier later op een bank en Mieke een kwartier daar weer na... Dus we hebben nog wel een beetje comfi gezeten... :P

De 30ste hebben we inkopen gedaan voor NYE dat wil zeggen: New Years Eve. Dit gaan we namelijk vieren in een park en ja daar heb je eten en drinken voor nodig...

Na de inkopen zijn we naar Manly gegaan om daar lekker op het strand te genieten. Dave wist een mooi rustig strand weg van alle mensen. Dus daar hebben we heerlijk een paar uurtjes vertoefd.

31-12-2010.......

Vandaag moesten we vroeg op omdat we rond 10 uur bij het park moesten zijn voor een mooi plekje. Om kwart over 10 waren we ongeveer bij het park... Toen zagen we de mega gigantische rij... Het bleek toen ook dat er al mensen in de rij stonden vanaf 7 uur... En wij hadden zoiets van... hmmm 3 uur wachten... das wel heel veel...

Wij is trouwens: Mieke, Margo, Marcella (nichtje van Margo), Inge (Reismaatje van Marcella), Dave, Inge (vriendin van Inge), Tom (vriendje van Inge) en Martine (roomie van Marcella en Inge). Dit houdt in dat we met 6 nederlanders waren, 1 Schot en een Oostenrijkse. Wat het nog leuker maakt is dat alle nederlanders uit langedijk en het veld komen...

Omdat we geen 3 uur wilden wachten, kwam het idee van in de rij snieken naar voren... In het begin waren de meeste er niet zo happig op maar ja je wilt toch wel knap dat vuurwerk zien... Uit eindelijk toch maar gedaan. Toen kregen we commentaar van mensen om ons heen en zijn we er toch weer uit gestapt. Op een ander plekje hebben we het nog een keer geprobeerd. Hier zei niemand iets tegen ons dus zijn we blijven staan. Het bleek ook dat er nog 2 nederlandse meiden daar stonden die er ingesniekt waren en daar stonden we mee te praten alsof we bij ze hoorden. Plotseling kwam er een billenknijp moment... De security kwam er aan... op ongeveer 5 meter voor ons was er nog een groep ingesniekt... De security kwam ze vriendelijk vragen om uit de rij te stappen omdat iedereen die hier stond ook netjes op zijn beurt heeft gewacht. Ze waren verlinkt door de mensen/aziaten achter hun... Wij met z'n 8en hopen dat ze ons ook niet verlinkt hadden... Gelukkig niet... Toen we door de beveiliging en tassen controle heen waren, hoorde je ons allemaal ook (wel buiten het gehoor van de beveiliging natuurlijk) diep zuchten... We waren binnen op een niet helemaal legale manier maar we waren binnen!!!

In het park hebben we een plekje gezocht met mooi uitzicht. Hier alle kleden en handoek uit gestalt om ons plekje af te bakenen. Toen kon het wachten beginnen... Uur na Uur ging voorbij. Beetje rondjes lopen door het park, geiten met elkaar en relaxen met je boek... Naast het lange wachten kwam er ook nog eens bij dat het ongeveer 30 a 35 graden was, met heel veel zon en geen schaduw.. dus dat was ook lekker slopend... Maar wel veeel en veeel beter dan regen!!!

Om 6 uur was er een vliegtuig show boven de brug en boven het water. Het gedeelte boven de brug konden we nog wel zien maar de rest werd wat lastig door de bomen die er stonden maar waar wij geen profijt van hebben kunnen maken...

Om 9 uur was er de Familie Firework. Dit houdt in dat het daarna kinderbedtijd is... Het is ook een leuk voorproefje op het echte vuurwerk van 12 uur. Want zelfs om 9 uur was het vuurwerk al prachtig!!

Vanaf 9 uur ging elk uur een pijl de lucht in als een soort van aftellen. Vanaf 11 uur ging er ieder kwartier er 1 de lucht in.

Om 10 sec voor 12 begon het af tellen.. Zo koel... meer dan 20.000 mensen die samen tot 0 tellen.

GELUKKIG NIEUW JAAR of zoals ze het hier zeggen: HAPPY NEW YEAR!!!!!!!!!!

Om 12 uur begon de show... Zo mooi vuurwerk... Echt super cool!!!! Zo genoten! Het was niet een beetje vuurwerk maar echt overal om ons heen hoorde je de pijlen gaan. Het duurde ook niet maar 2 of 3 min nee het ging gewoon door voor ongeveer 15 a 20 minuten. Het was echt zo mooi.

Na het vuurwerk moestes we natuurlijk nog ons een beetje eigen vuurwerk opsteken. Daarom had een van de Inges sterretjes mee. Ruik je toch nog een beetje die kruit geuren... :P

Daarna alles ingepakt en rustig de lange weg naar huis gemaakt. Best gezellig zo naar huis lopen... duizenden en dan ook echt duizenden (geen overdrijving, in het park alleen al zat 30 duizen man dus laat staan waar de andere duizenden zaten) lopen dan naar huis/hostel/hotel en das erg gezellig. Maakt de trip een stuk leuker.

En dan mag je 1 jan legaal lekker lang in je bed liggen!! Niet dat lukte bij ons... Om 9 uur sochtends belde Ted ons namelijk wakker. Wel een leuke verrassing! We hadden het allebei niet verwacht.

Daarna wel asso lang nog lekker op bed gelegen. Na de middag zijn we eindelijk het hostel uit gerold. We zijn naar het meest populaire en meest bekende strand van Sydney gegaan. We kunnen dat moeilijk overslaan he... Bondi Beach. Over vol strand met te veel bruine mensen.. Niet dat wij niet bruin zijn of zo... Het is echt een mooi gezicht. Je waant je ook weer even in Nederland als al die mensen zo ziet... 1000 man op een vierkante meter... Blijkt toch niet alleen in Nederland te gebeuren. Ook naar het strand kwamen Marcella, Inge en Dave. Maakt het nog leuker. Tevens hebben we ook een Nieuwjaarsduik gedaan, Margo en Mieke dan. Want ja, je moet zo'n traditie wel in ere houden... Hier is die duik toch makkelijker en warmer dan in Nederland...

's Avonds zijn we naar O'Malleys gegaan. We is nu alle Nederlanders die ook in het park waren. Erg gezellig om zo onze reis af te sluiten. Lekker biertje doen, lekker genieten van de gezelligheid van de pub. Heerlijk. Het jammere was alleen dat Margo en Mieke er weer optijd vandoor moesten om dat hun vliegtuig om 9 uur 's ochtends vertrekt naar Nieuw Zeeland.

2-1-2011... De wekker ging om 5 uur... omdat het toch nog wel een stukje naar het vliegveld is en je 2 uur van te voren moet inchecken...

Dave was zo lief om ons naar het vliegveld te rijden met de auto van z'n broer. We hadden om 5.45 met hem afgesproken... om 6 uur was hij er nog niet.. Toen toch maar even gebeld waar hij bleef... Bleek z'n wekker niet af gegaan te zijn... :S Dus hij snel naar ons toe gereden en om precies 7 uur liepen we de incheck hal binnen. Wij snel inchecken.. Gelukkig nog op tijd! Daarna hebben we een laatste kopje koffie in Australie gedronken met Dave. Vervolgens afscheid genomen en door de douane enzo... Dat is nog best een gedoe... je moet een formuliertje invullen dat je australie uit gaat. Dan moet je tas nog gecontroleerd worden zoals op elk vliegveld. Tegenwoordig hebben ze een nieuw apparaatje die ze op een paar mensen in de groep uitvoeren. Hiermee kunnen ze bekijken of je explosieven en/of spul om een explosief mee te maken bij je hebt... gaat vrij snel die controle... Daarna natuurlijk naar de Gate lopen... Wat ook altijd wel wat ver blijkt te zijn.. Je hebt nooit de gate die om de hoek is... Maar gelukkig waren we ruim op tijd en hoefden we ons niet te haasten.

De vlucht was zoals we al eerder vertelde iets anders dan verwacht maar even goed een goede vlucht. En dan ook veilig aangekomen in Nieuw Zeeland.

Daar blijkt maar weer dat wij en tassen in 1x en snel vinden toch niet helemaal samen gaat... Allebei onze tassen kwamen niet te voorschijn op de band... Toen we bijna aan de beurt waren bij de baggage balie, toch nog even een extra blik op alle banden werpen. En ja hoor daar waren ze... Op de specaile spullen band... Leuk om speciaal te zijn maar wel willen de tassen voortaan gewoon optijd vinden, op de plek waar ze horen en niet na een half uur a drie kwartier wachten op de verkeerde band...

Met tas en al door de Nieuw zeelandse douane om te zien of je niets organisch mee neemt het land in... En daarna naar de toeristen informatie. Hier hebben we een hostel geboekt en deze man legde ons uit hoe we goedkoop en snel in het centrum van de stad aan konden komen.

In de bus kwamen we een ander nederlands meisje tegen, Marloes uit Hoogwoud. Blijft grappig, ben je zo ver weg en kom je iemand tegen die normaal zo dichtbij woont... Zij checkte ook in bij hetzelfde hostel. Omdat het erg goed klikte met z'n drieen hebben we haar uitgenodigd om met ons mee te eten. Voor haar ook net zo gezellig.

Slapen in een hostel blijft toch altijd vreemd. Zeker als je gewend bent om op campings te slapen. Je moet er opletten dat je in de kamer zelf niet te veel lawaai maakt omdat er al mensen in bed liggen. Maar je verwacht ook dat andere dat doen. Helaas hadden wij een Aziaat op de kamer die zijn telefoon vergeten uit te zetten was en die ging 3x af snachts... Erg fijn... Dus niet.....

Onze eerste echte dag in Christchurch hebben we als echte toeristen door gebracht. Met z'n drieen zijn we eerst gaan wandelen door en om de stad. Vervolgens met de gratis shuttle bus een stukje gereden en boodschappen gedaan. De rest van de middag heel lui in het park door gebracht. Heerlijk een beetje bijkomen van al dat reizen.

De volgende dag ging Marloes verder met haar reis. Ze heeft namelijk een hop on - hop off bus geregeld.

Wij hebben weer heerlijk uitgeslapen en de dag in het centrum door gebracht. We hebben jullie op de hoogte gesteld van onze ondernemening, nou ja de foto's ervan en we hebben geluisterd naar de live muziek op het plein. Erg gezellig.

Omdat het best koud was konden we helaas niet naar het park omdat we onze vesten vergeten waren... En het begon later ook nog te miezeren.

Vandaag hebben we jullie verder op de hoogte gesteld van onze onderneming. Nu met een verhaaltje... Verder regent het vandaag... dan weer hard dan alleen miezer... maar niet echt lekker. Dit is wel het weer wat we gaan zien.. Lekker wisselvallig, veel kans op regen of in ieder geval bewolking. Maar als we straks naar het noorder eiland gaan moest het beter worden.

Wederom bedankt voor al jullie reacties en nieuwjaars wensen.

Wij wensen jullie ook allemaal een Super 2011 toe!!!

Dikke kus en knuf

Margo en Mieke

Perth tot Sydney

Hee allemaal,

hoe is het met jullie? Met ons gaat alles nog steeds goed :) Bedankt voor de reacties in de tussentijd :) Het is vandaag inmiddels alweer onze 4e dag in Sydney. Afgelopen zaterdag 25/12 vlogen we om 08:05 uur naar Sydney dus we moesten op tijd ons bedje uit maar we hebben een goede vlucht gehad dus het was kat in het bakkie voor ons. Maar in de tussentijd hebben we natuurlijk wel weer het een en ander te vertellen dus hier komt ie dan :)

We verblevensinds onze laatste blog nog 10 dagen in Freemantleop de camping waar weeen leuke tijd hebben gehad. We zijnhet helemaal niet gewend op 2 weken op1 en dezelfde plaats te verblijven maar op deze manier leer je wel de mensen kennen die er ook voor een langere periode verblijven. Zo hebben we elke avond wel leuk aangezeten metbehoorlijk wat mensen en het waren allemaaleuropeanen van verschillende nationaliteiten. Dat is wel heel leuk om allemaal van eenanderenationaliteit te zijn en dat het dan ook zo klikt.Dit keer waren er geen aussies bij haha.Je trekt als europeanen toch wel naar elkaar toe en de leeftijd varierde ook van 20 tot een jaar of 25. Was leuk.

Dag 1 na onze laatste blog zijn we naar de nieuwste film van Harry Potter geweest,deze moesten we natuurlijk zien. Margowilde in eerste instantie niet omdat ze nogmidden in de oude verhalen vanHarry Potter zit, maar ze was snel overgehaald doordat we gezamenlijk langs de bioscoop gingen om kaartjes te regelen. Dave is trouwens ook nog steeds in ons midden dus wij, als de 3 musketiers, gingen geregeld samen op stap. Voor de film hadden we ons ook getrakteerd op een overheerlijke pizza met een borrel erbij. Dat was alweer een tijdje terug namelijk en zo konden we meteen door naar de film.

De auto stond natuurlijk inmiddels al te koop en we hadden overal flyers opgehangen in de hostels in Freemantle en Perth, en dat waren er nogal wat..We hadden er na een aantal dagen nog steeds geen reactie op gehad en we hoorden van verschillende mensen gehoord dat het wel een hoog bedrag was om de auto te kunnen verkopen. Toen hebben we de prijs verlaagd naar $3500, dat is ongeveer 2400 euro. We zijn niet alle hostels opnieuw langsgegaan maar hebben de prijs op de flyers op de auto veranderd enin de hostels in Freemantle.Tevens waren we van plan om langs een 2e hands autodealer te gaan om te vragen wat hij eventueel voor de auto zou geven. Alles beter als de buy back deal van de Autobarn. We hadden daar de auto natuurlijk gekocht en toen hebben we ook gekozen voor deze deal mocht het niet lukken om de auto te verkopen. We zouden namelijk maar 1/3 van de prijs, waarvoor wede autogekocht hebbe,terugkrijgen. Al met al was het wel een spannende tijd of we de auto uberhaupt zouden verkopen voor een knappe prijs.

In het weekend van 17/12 zijn we voor dat weekend afgereist naar Margeret River. Margeret River ligt verder inhet Zuid Westen wateen mooie plaatsje blijkt te zijn om langs te gaan.
Tevens zou hetook reclame zijn voor de auto om een stukje te gaanrijden zodat meer mensen het kunnen zien dat de auto te koop staat.Dave had zijn auto achtergelaten in Freemantle en toen zijn we in 1 auto gestapt en zijn we gaan rijden. Het was echt een schitterend stuk om te rijden. Al dat groen, water en die heuvels met wijngaarden en andere producten.Het was inmiddelsookalweereen tijdje terugdat we zo'n stuk hebben gereden en dat was echt heerlijk om weer te doen. Datwordt nog wat als we terug zijn in NL, om alleen maar van die korte afstanden te rijden ;) We hebben het strand bezocht in Margeret River en de volgende dag zijn we het stadje even ingedoken. Het is er erg toeristisch maar wel leuk om doorheen te lopen.

De 2e dag van dat weekendje zijn we opnieuw een stuk gaan rijden en dan weer verder richting het zuiden, richting de Valley of the Giants.DeValley of theGiants is een plaatswat bekend staat om zijntorenhoge en bredebomen en dat is verschillende soorten. Je kunt daar ook de Tree Top Walk doen waar je een park bezoekt waar jedeze bomen van dichtbij kunt bekijken en er daadwerkelijk ook op hoge afstand langs en doorheenkuntlopen. Dat hebben we dus ook gedaan en dat was echt de moeite waard om te doen. We begonnen met eengratis tour door hetpark met een gids en die kon ons er van alles over vertellen.Later hebbenwe deTree Top Walk gedaan en dat was opnieuw ookecht de moeite waard. Die bomen kunnen dus ietsvan 75a 80 meter hoog worden! Echt bizar.

De3 dag van dat weekend zijn we weer richtingFreemantle gaanrijden en het was gewoon koud en regenachtig die dag..We zaten metvest en al in de auto.. Het is dus echt niet alleen maarrozengeur en zonneschijn hier haha. We zijn naar de Autobarn in Perth gegaan om informatie in te winnenen tips te vragen voor het verkopenvan de auto omdat we nog steedsgeen serieuze kandidaat hadden. De autobarn gaf duidelijk aan dat we autoprijs moesten laten zakken naar $2000 omdat we de autoanders nooit in zo'n korte tijd zouden verkopen en omdat we een New South Wales kenteken hebben ipv een West Australia (WA) kenteken. Een auto met een WA kenteken verkoopt daar namelijk sneller als met een kenteken uit een andere staat. Als je dan het kenteken wil veranderen dan moet de auto weer door een keuring en dan vinden ze altijd wel iets wat aangepast moet worden wat weer extra geld en tijd kost. Al met al werkte dat ons in het nadeel waardoor we ook de prijs drastisch moesten laten zakken. De man van den autobarn zou ons ook helpen door mogelijke kandidaten die bij hem komen en op zoek zijn naareen stationwagen om die dan naar ons te verwijzen. Het voelde voor ons goed om naar de Autobarn te stappen in ieder geval. We zijn dan ook langs ALLE hostels gegaan waar onze flyers hingen om de prijs te veranderen.

Na 2 dagen (22-12) kregen we een telefoontje van een Francaise die graag de auto wilde bekijken. Dus zijn we naar het centrum van Freemantle gegaan om daar af te kunnen spreken. Ze waren uiteindelijk met zijn drieen, 2 jongens en 1 meid. Ze keurden de auto goed en wilde proberen om de auto voor $1800 a $1900 te kunnen kopen maar dit vonden we allebei geen goed idee omdat we al zoveel moesten zakken met de prijs en verder is het een prima auto met alles erop en eraan. Ze hadden verder ook geen goede aurgumenten en hielden we dus voet bij stuk en het hielp! Wat kunnnen we dat toch, onderhandelen ;) Dus we hadden een deal gemaakt voor 2 dagen later, de 24e, zodat we de auto nog even konden opknappen, onze spullen konden inpakken en dat hun het geld natuurlijk zouden kunnen regelen. Dan is het altijd nog de vraag of ze die ochtend op komen dagen en dat kwamen ze gelukkig. Wij blij!
Wel heel raar om je auto zo weg te zien rijden met andere mensen erin zeg. Nee hoor, we hadden absoluut geen emotionele band met de auto opgebouwd..:p Goede deal zo.

We zijn trouwens nog een keer naar de film geweest..Naar de film The Chronicles of Narnia wat een leuke film was :) Wat een slecht leven hebben wij toch ook..

Nadat we de auto hadden verkocht voelden we ons weer echte backpackers met die allemachtige zware tas op onze rug. Dave hadden we inmiddels uitgezwaaid, nog voordat we onze auto verkochtten, want die had ook een vlucht geboekt voor naar Sydney, alleen een dag eerder als ons. We moesten nog wat papierwerk regelen wat betreft de auto, een pakketje opsturen naar huis en de financien regelen van de auto. Wat moeten we met zoveel cash op zak.. Gelukkig konden we het voor $30 op onze rekening laten storten bij de bank. Geregeld.
In Perth hadden we vrij snel een hostel kunnen regelen voor 1 nachtje en dat was verder prima in orde.

Toen was het 1e kerstdag..onze wekker ging om 05:00 uur en om 08:05 uur stegen we op van het vliegveld richting Sydney :) We hadden de gehele dag onze kerstmuts op en we kregen daar veel leuke positieve reacties op van mensen in het vliegtuig en later op straat in Sydney. Mieke had de muts trouwens al de hele week op haha. De stemming zat er goed in. We kwamen dus goed aan in Sydney, rond 14:45uur waren we daar.Alleen had Margo wat problemen met haar baggage, deze kwam niet aan op de band.. Margo zag de nui alweer hangen omdat ze het eerder mee had gemaakt en ze toen 2 dagen op haar bagage moest wachten. Toen we wat officiele papieren hadden ingevuld met een mederwerker kwam een andere medewerker ineens met de tas aanzetten. Wij blij! Het tijdsverschilis nu 10 uur met Nederland terwijl het inPerth 7 uur was.We hadden dus een korterekerstdag. Wekwamen om 17:00 uur in de stad aan en hebben toen even gerelaxed. Het nichtje van Margo, Marcella, is ook in Sydney dus hadden we even gebelt met elkaar omwat af te spreken voor die avond. Het is toch kerstavond. 'S avonds kwamen we elkaar dus tegen en datwas erg leuk. Marcella is ook samen met eenm vriendin en toen gingen we een hapje eten met elkaar. Margoheeft 's avonds nog even doorgezaktbij Marcella inhet hostel toteen uurtje of 03:00in de ochtend.In dat hostel verblijven nog 3 anderenederlandse meiden dieuit 'tVeld komen en die Marcella en Inge (vriendinMarcella) ook kennen. Dus dat was wel even leuk.

Dave zien we ook evengoed nog bijna elke dag hier. Hij verblijft inManly, een plaatsje buiten Sydney, bij zijn broer die daar woont met zijn gezin. We zijn met Davenog de kroeg in geweest waar het happy hour was met de drankjes.Dat scheelt een behoorlijk bedrag met watje normaalgesproken uitgeef aan drankjes. Het was een hele leuke avond, veel gelachen, gedronken en gedanst :)

We zijn hier in Sydneynog met de Monorail mee geweest wat een trein is wat iets van15 meter boven de stad rondrijdt in het centrum. Dat gaf wel een mooi gezicht. Gisteren zijn we met deferry (veerboot) naar Manly gegaan wat een mooi uitzicht geeft over het water oponder andere de harbour Bridge en deOpera House. Het was alleen eenkoude en regenachtige dag. We wildeneen route lopen langs de kustlijn in Manly maar het weer hielp niet helemaal mee.Dus zijn we maar teruggegaan en hebben ons op laten warmen met een warme chocolademelk.Het weer is hier heel anders alsaan de westkust. Dave kwam ons later nog vergezellen en hebben we een overheerlijke pul bier gedronken. We zaten namelijk in eenBavarian Cafe waar rijkelijk bier werd geschonken metonder andere schnitzel op het menu. Na het cafe heeftDave onshet mooie strand laten zien van Manly.Daar gaan we van de week nog een keerheen als het weer het toelaat.Het wordt als het goed is wel beter van het weekend.Het blijft hier onvoorspelbaar.

Vandaag (28-12) vertrekken de ouders van Margo richting Nieuw Zeeland dus dat wordt een spannende maarmooie reis voor ze. We gaan ze ook ontmoeten rond de 8 januari dus daar kijken we wel naar uit.

Pfff ons volgende verhaal zal wel Nieuw Zeeland worden denken we.
We wensen jullie in ieder geval een gezellige en knallende jaarsuitwisseling toe en alle goeds voor het jaar 2011!! Dat gaat bij ons zoiezo wel goedkomen denken we omdat we waarschijnlijk op het grasveld voor de Harbour Bridge gaan zitten om onder andere naar het schitterende vuurwerk te kijken.

Geniet ervan! Veel liefs Mieke en Margo

Exmouth tot Perth

Hallo allemaal!!!!

Hier zijn we dan eindelijk weer! Het duurde even maar we hebben weer internet en ook weer tijd genoeg om jullie allemaal op de hoogte te stellen van alles wat er al weer gebeurd is.

Exmouth, de toegang naarhet Ningaloo reef. Een prachtig stuk koraal met heel veel vissen! Op onzelaatste dag in Exmouth zijn we dan ook gaan snorkelen bij een mooi stuk koraal. Het rif was vrij makkelijk te bereiken. Klim van kleine rotsjes en stap in knie hoog water. Zet je snorkelmasker op en je blaaspijp in. Ga liggen op je buik en start met zwemmen. Na twee armslagen zie je het eerste rif al aan je linker of rechter hand (ligt eraan welke kant je op zwemt) Het rif is ook mega groot dus je raakt nooit uitgekeken. Prachtige vissen gezien en mooi gekleurd koraal!

Na het snorkelen zijn we naar Coral Bay gereden. Een andere stad die ook aan het Ningaloo reef ligt. Hier hebben we heerlijk pannenkoeken gegeten als avond eten. Ook hadden we eindelijk weer eens een heldere avond zo dat we weer wat sterren konden bekijken.

De volgende dag hadden we een rustige dag ingepland. Eerst even rond gewandeld in het mini shoppingcenter (wel 7 winkels...) Op het terras raakten we aan de praat met een andere groep reizigers, waaronder 1 nederlander. Na het kletsen en de lunch zijn we naar het strand gelopen. Hier hebben we weer gesnorkeld, nu iets verder van de kant maar evengoed niet ver, 2 min zwemmen... Ook weer prachtig. Nu iets minder vissen maar even goed prachtig.

De dag erna zijn we met z'n 5en gaan kayakken. We moesten ongeveer 25 min heen kayakken. Daar hebben we onze maskers opgezet en het water ingedoken en gelijk hadden we al heel veel vissen om ons heen. De gids leidde ons door het rif. We moesten af en toe even onderduiken om wat beter zicht te hebben maar dat maakt het alleen maar mooier. We hebben natuurlijk veel soorten vissen gezien, gezwommen met schildpadden en boven haaien gedroven. Echt super vet. Vooral omdat het op een plek is waar je normaal niet komt om zelf te snorkelen. Na het zwemmen moesten we ook weer terug kayakken... Dat was het zwaarste stuk van de tour... weer 20 min terug... gelukkig hadden we wind mee! Doordat de gids een watercamera mee had, kunnen we al dat moois met jullie delen. Erg handig! De rest van de dag hebben we eigenlijk weinig gedaan omdat we totaal gesloopt waren van het kayakken en zwemmen.

De volgende ochtend werden we weer even met de neus op de campingfeiten gedrukt... Er zijn namelijk altijd mensen die niet snappen dat er mensen om 7 uur sochtends nog slapen... Muziek vrij hard aan, schreeuwen naar andere op 3 plaatsen verderop... Dus we hadden een wekker vandaag, erg leuk... Omdat we nu toch wakker waren zijn we maar wat gaan doen... Ontbijten, inpakken enz. En toen alles klaar was zijn we gaan rijden richting Monkey Mia met een onduidelijk eindpunt omdat Monkey Mia zelf nog te ver weg was. Door de regen die we onderweg hadden zijn we vrij ver gekomen. Zo hoefden wenog maar 1 uurtje te rijden de volgende dag. Op de camping die we voor deze dag hadden uitgekozen waren duizenden vliegen... Dit komt door Oosten wind vertelde een lokal ons. Hierdoor zit je continu onder de vliegen. 1 of 2 vliegen is niet zo erg maar je had er nu veel op je armen en benen en nog meer op je gezicht... dus ze waren ons lekker aan het pesten. Gelukkig verdwijnen de vliegen na zonsondergang dus konden we wel rustig eten.

De volgende ochtend werden we weer met de neus op de feiten gedrukt... De vliegen waren weer terug... Dus werd het snel ontbijten en dan vertrekken. Doormiddel van 3 stops zijn we in Monkey Mia aangekomen. De eerste was Shell beach. Dit is een strand dat alleen maar uit schelpen bestaat. Daar wil je niet op lopen op je blote voeten... De tweede stop was Eagle Bluff. Dit is een uitkijkpunt over de Oceaan. Omdat het water heel helder is kun je verschillende grote waterdieren zien zwemmen. Zo zaggen we grote roggen zwemmen en ook haaien. De derde stop was in Denham. Hier hebben we wat boodschappen gedaan voor het avondeten. Daarna konden we door naar Monkey Mia. De rest van de dag hebben we doorgebracht op de camping en het strand, lekker relaxed! Toen we 's avonds wilden beginnen met eten koken begon het helaas met regenen... Das normaal niet zo heel erg maar Dave z'n tent had nog geen buiten tent zodat het snachts niet zo warm is... dus zijn matras zou nat worden en onze auto is natuurlijk niet waterdicht dus Margo en Dave zijn terug gerend en hebben in de stromende regen het afdakje opgezet. Mieke heeft ondertussen gekookt droog in de Campkitchen. We waren allemaal ongeveer te gelijk klaar. Margo en Dave waren alleen wel verzopen katjes geworden...

De volgende dag zijn we vroeg uit bed gegaan omdat om half 8 de dolfijnen gevoerd worden aan de rand van het water.Zo cool om ze van zo dichtbij te zien. Tevens werd Mieke aangevallen door de pelikanen die op de vis afkwamen... Dan zijn ze opeens niet meer zo heel lief... Om 9 uur was de voedering af en zijn we gaan inpakken. Toen zijn we gaan rijden naar Francios Peron National Park. Hiervoor moet je off-road rijden dus hebben we onze auto geparkeerd bij het dichtsbijzijnde dorpje. Margo ging nog even de laatste dingen uit de auto halen voordat we weg konden gaan. Toen heeft ze de gewone deuren al op slot gedaan om alleen nog wat uit de klep te halen. Toen heeft ze de klep dichtgegooid zonder de sleutels uit de auto te halen... Doordat we maar 1 sleutel hebben, heeft Margo ons zo dus buiten gesloten... We hebben er een handige dorpsbewoner bij gehaald maar hij kreeg het niet voor elkaar. De dorpsbewoner is toen zo vriendelijk geweest om voor ons de wegenwacht te bellen en die kwam een uurtje later (waar hij had gezegd een half uur). Hij heeft voor ons de auto opengebroken en zo konden we dan eindelijk de auto goed afsluiten en het park in. Mieke mocht rijden. Racen door het zand in een 4 wiel drive... Wat wil je nog meer!!! We zijn eerst naar het uiterste punt gereden. Hier hadden we een prachtig uitzicht. Bij het uitkijkpunt wat we daarna hadden konden we vanaf de berg ook het heldere water inkijken en zo konden we een dugong spotten. Die hadden we nog niet in het wild gezien, alleen in de dierentuin in Sydney. Na nog 2 stops zijn we bij onze slaapplaats uitgekomen. Big Lagoon, ook in het park. Ook hier hadden we weer een heldere avond met weinig maan dus konden we weer prima sterren spotten. Zag er grappig uit, 3 mensen liggend op de grond en 2 in de stoelen helemaal onderuit gezakt...

Doordat het zonnetje ons weer vroeg wakker maakte met haar warmte zaten we om 8 uur gepakt en wel weer in de auto op weg naar de uitgang. Onze auto weer opgehaald en toen naar Denham terug. Terwijl we bezig waren met alles aanvullen, tanken, boodschappen enz. kwamen de 2 reismaatjes van Dave met de mededeling dat ze hem gingen verlaten. Dit omdat onze reisinteresses niet meer overeen komen. Margo, Mieke en Dave willen namelijk graag de natuur in terwijl Tam en Steph liever langs de kust zijn en aan het strand liggen. Ze hadden een nieuw reismaatje gevonden die sneller reisde dan wij wilden en het geen probleem vond om langs de kust te rijden. Toen waren er nog maar 3...

We zijn met z'n drieen naar de start van Steep point national park gereden. Daar onze auto weer geparkeerd en in Dave z'n auto gestapt, we gingen namelijk weer off-road, dat wil zeggen door het zand, rijden. Onze eerste stop in het National Park was False Entrance. Hier hebben we prachtige Blowholes gezien. Dit zijn spuigaten waar de zee vanuit onderen inkomt en dan er uit spuit waardoor je een geweldig natuurverschijnsel krijgt. Daarna zijn we naar het nabij gelegen strand gereden en hebben we even gezwommen om af te koelen. Vanaf dat punt heeft Margo verder gereden. We zijn toen gereden naar het meest westelijke punt van Australie. De route er naartoe was echt super en het uitzicht ook weer. We zijn vlak onder het westelijke punt blijven slapen op de camping. Door de heerlijke wind die 's nachts op kwam zetten waren we met z'n 3en klaar wakker om 2 uur 's nachts. Mieke bedacht na een uur ik ga wel verder slapen op de achterbank van Dave's auto om zo nog een beetje te kunnen slapen. Margo en Dave bleven in de tent.

De volgende ochtend bleek dat Margo en Dave alleen hazentukkies hadden gedaan de rest van de nacht. Omdat Mieke het helderst was met de meeste uren slaap mocht zij de terug weg rijden. Zo kwamen we ook tot een eerlijke verdeling, iedereen had een stuk gereden in het zand. We hebben onze auto op gehaald en zijn toen naar een roadhouse gereden op de hoofdweg. Hier hebben we de auto's geparkeerd en hebben we lekker gerelaxed omdat iedereen toch wel moe was. Wat een straf met ongeveer 30 graden en een lekker zonnetje :P

Na een heerlijke lange nacht hadden we allemaal weer bijgetankt. Zo konden we weer fris en fruitig van start. Kalbarri National Park staat voor deze dag op het programma. Het eerste wat we tegen kwamen in het National Park waren 2 uitkijkpunten. We stonden hier alle drie met dezelfde gedachte: WE ZIJN VERWENT!!!! We vonden de uitzichten namelijk wel mooi maar niet mooi genoeg... we hadden wel beter gezien... Dat is best wel erg... Maar de natuur hier in Austalie blijft mooi! Das een ding dat zeker is! Het volgende punt wat we tegen kwamen was een wandeling. We hadden alle drie een wandeling van 2 tot 3 km in ons hoofd... bleek het er een van 8 km te zijn wat ongeveer 3 tot 4 uur duurt (voor ons dus 2 tot 3). Dave en Mieke hadden hier geen zin in, Margo heeft de route wel gelopen. Achteraf zei Margo dan ook dat Mieke en Dave wat mooie dingen gemist hadden. Met de foto's van haar route maakte Margo hun dan ook jaloers. We hebben die nacht geslapen op een boerencamping met ongeveer 50 paarden om ons heen (wel achter een hek :P) Ook liepen er wat kleine huisdieren rond, honden en katten enzo. En er was een tamme haan die graag in gezelschap is van mensen en dus vaak bij ons in de keuken zat.

De dag erna zijn we de rest van Kalbarri National Park gaan verkennen. Dit zijn allemaal uitzichten over de kustlijn vlak bij de stad Kalbarri. Prachtige uitzichten ook. Geweldig hoe de zee tegen de rotsen aan slaat en breekt.

De volgende dag zijn we naar Geraldton gereden. Dit hebben we gedaan met een aantal tussenstops. De eerste stop was The Pink Lake. En dan denken jullie vast... ja ja roze... dat zal wel... Maar hij is echt roze (roze/lila... maar komt op hetzelfde neer :P) Zo grappig om te zien. Hoe dat kan weten we niet maar het was een mooi uitzicht. De volgende stop was Hutt River Province. Dit is het 2de grootste land in Austalie. Ja ja je leest het goed 2DE GROOTSTE!! Deze man heeft door een loophole in de wetten een eigen prinsdom opgericht. Zo kon hij andere wetten en regels ontduiken en blijven doen wat hij deed. Officieel is de prins namelijk gewoon een boer die graan enzo verbouwd. Maar in de eind jaren 60 wilde de regering het aantal verbouwde hectares verlagen zo mocht hij geen 13.000 hectare verbouwen maar nog maar 1000. Dus ja daar wil je wel tegen in gaan als je een gezin met 7 kinderen moet voeden... In totaal heeft deze man 75 km aan land, dit verbouwen zijn zoons nu. We hebben hier ook een stempel in ons paspoort gehaald. We zijn in het buitenland geweest voor een uur :P

Toen zijn we door gereden naar onze eind bestemming. Hier hebben we ja ja SINTERKLAAS inkopen gedaan (we zijn op zaterdag 4 dec in Geraldton aangekomen dus precies op tijd :P) We hebben sinterklaas gevierd met z'n 3en, Dave deed ook mee. Wat we besloten hadden was ieder koopt een kado voor de andere 2. Gewoon voor een beetje sinterklaas gevoel. Toen we allemaal klaar waren met de inkopen ingecheckt bij de camping en daarna zijn we weer luxe uit eten gegaan. We hebben gegeten bij de Hungry Jacks, dat is de burgerking in het nederlands... We hadden kortingsbonnen bij de chips gekregen dus zo konden we alle 3 een tweede hamburger gratis bestellen. Wat uiteindelijk toch wel heel veel bleek te zijn... Maar we hebben alles weg gewerkt :P

De tweede dag in Geraldton (5 dec) zijn we eerst naar de markt gegaan. Hier lekker over heen geslenterd en wat kleine dingetjes gekocht, verse honing, wat leesboeken en vers fruit. Daarna zijn we naar een restaurant gegaan omdat je daar gratis internet kan krijgen als je wat besteld. Hier hebben we ons ongeveer 5 uurtjes vermaakt. Terug op de camping zijn we het zwembad in gesprongen. Dit omdat we graag weer eens wilde zwemmen... Het weer zat namelijk de laatste paar dagen een beetje tegen waardoor je niet echt zin had in het koude water te duiken... Wat minder weer is?? nou dat is ongeveer 23 a 25 graden... Ja ja... we mogen niet klagen maar we doen het toch: Het was best koud!!!! Het zwemmen dan :P en ja ook de buitentemperatuur, we moeten 's avonds een lange broek aan... das toch erg... Na het zwemmen hebben we eten gekookt en na het eten kwamen dan eindelijk de KADOOTJES op tafel! Het was gelijk weer spannend! Omstebeurt mochten we een kadootje uit pakken. En het papier natuurlijk op de grond gooien.. helaas was er nu geen moeder die het na het uitpakte opruimde dus moesten we dat achteraf zelf doen... We hebben leuke kadootjes van elkaar gekregen. Margo kreeg een nieuw fotocamerahoesje omdat haar oude stuk is gegaan, handcreme, chocola en fruit en een magazine. Mieke kreeg een nieuw leesboek, magazine en chocola en fruit. Dave kreeg nieuwe eetborden dit omdat hij alleen maar wegwerp borden heeft, chocola en ook een magazine. Helemaal tevreden met onze kado's zijn we naar bed gegaan.

Na dat we allemaal wakker geworden zijn uit onze mooie dromen over onze kado's zijn gaan inpakken en verder gaan rijden. We kwamen uit bij Leeman. Hier bleken onze buren ook Nederlanders te zijn. Dave raakte aan de praat met ze en meldde uit Alkmaar kwamen. Dus Margo ging ook even met ze praten. En wat Dave zei klopte. Ze wonen nu vlak bij Alkmaar. Vroeger woonde ze in Heiloo en Groningen. Zo gezellig om even met ze te kletsen in het Nederlands en je eigen dialect ook een beetje te horen. Omdat het helaas regende zijn we in de campkitchen gaan zitten en hebben we een filmpje op Dave's laptop gekeken.

De volgende dag was het gelukkig droog en konden we onze reis weer voortzetten zoals we dat graag willen, met zon! Binnen een half uur waren we in Jurien Bay. Geen van ons had eigenlijk zin om door te rijden dus zijn we lui aan het strand gaan liggen. 's Avonds was er een lokal die ging optreden in de campkitchen. Wel een beetje ouwe lullen muziek (johnny cash enzo) maar erg gezellig!

Na Jurien Bay hadden we verschillende stopsvoordat we in Lancelin aangekomen zijn. Onze eerst stop was een uitkijkpunt. Prachtig mooi! Uitzicht van kilometers ver en een prachtige Oceaan erbij! De volgende stop waren de Pinnacles. Dit zijn rotsen die uit de duinen tevoorschijn zijn gekomen. Voor de onderzoekers is het nog steeds onduidelijk hoe ze ontstaan zijn. Maar het is leuk om over al die rotsjes uit te kijken. Na de Pinnacles hadden we nog 1 stop, ook een uitkijkpunt. Ook weer prachtig! Daarna zijn we aangekomen in Lancelin. Hier was het best winderig. Maar dat had de lonely planet al voorspeld omdat het de meest populaire plek van Australie is om te wind- en kitesurven. Dit hebben we dan ook even bewonderd op het strand. 's Avonds moesten we verplicht in de auto thee drinken omdat het gewoon zo koud was!

De volgende dag was onze eerste stop Gingin. Dit is het dorpje waar Dave voor dat hij ging reizen gewerkt heeft en hij wilde het ons graag laten zien. Een ex-collega van Dave nodigde ons uit om bij hun te komen logeren. Dit hebben we dan ook gedaan. Heerlijk om weer eens in een ECHT bed te slapen :P 's Avonds hebben we gebbqed en lekker aangezeten met de vrienden van Dave.

Na een relaxte ochtend zijn we in de auto gestapt naar Yanchep. Hier hebben we heerlijk op het strand gezeten. Alleen door de harde wind werden we nog wel eens aangevallen door het zand :P

Na Yanchep zijn Margo en Mieke naar Perth gereden en Dave terug naar Gingin. Dave moest nog wat regelen daar met zijn baas.

In Perth zijn we naar het informatiecentrum gegaan om een camping te zoeken en daarna boodschappen gedaan. Daarna zijn we uit het centrum gegaan op weg naar de camping. Hier deden ze nogal moeilijk over het feit dat we met 2 auto's op 1 plaats willen staan. Dus we zijn eerst verder gaan zoeken. Alle andere campings binnen 10 min afstand waren volledig vol dus na een telefoongesprek met Dave hebben we ingecheckt voor 1 auto en Dave zou zijn auto verder op buiten het park pakeren.

Omdat het weekend is zijn we de volgende dag naar de weekend markt gegaan. Hier hebben lekker rondgeslenterd en ons zelf prima vermaakt. 's Avonds moest Margo zich helaas alleen vermaken want Mieke ging met Dave naar Gun's and Roses. Zo VET!!! Alleen jammer dat er ook aardig wat nieuwe liedjes in zaten. De band zelf bestond uit allemaal nieuwe leden op Axel na. Wel raar om te zien hoor... Ook omdat hij nu een 40 plusser is... hoewel hij nog wel de dansmoves heeft van vroeger. Dave en Mieke waren daar niet alleen, 2 vrienden van Dave met hun aanhang waren daar ook.

Zondags zijn we naar het Centrum van Perth gegaan en hebben we advertenties geplaats voor onze auto in de hostels daar. Omdat de hostels nog al van elkaar verwijderd zijn, waren we hier best lang mee bezig. De rest van de middag hebben we even kort geinternet en de trein/busreis terug gemaakt.

Gister hebben we rond gehangen in Fremantle, daar waar onze camping ook is. 's Avonds hebben we ons getrakteerd op een uitetentje... Pizza van de pizzaria in het restaurant! Luxe!!! Daarna zijn we met z'n 3en naar de Bios gegaan. Want ja je moet harry potter 7 deel 1 wel gezien hebben voordat hij uit de bios verdwijnt!

Vandaag ook weer een relaxte dag gehad. Beetje lang op bed blijven liggen, rustig aangedaan met ontbijten enzo en daarna de stad in gegaan. Rustig een kopje koffie gedronken en een beetje door het stadje geslenterd. En nu natuurlijk op het internet om jullie van de laatse details op de hoogte te stellen.. Wat wel wat tijd heeft gekost en wat jullie ook wat tijd kost om te lezen. We beloven dat de volgende korter is :P

Nou dat was het dan eindelijk.

Dikke Aussie kus en knuf,

Margo en Mieke