Hallo luitjes,

daar zijn we weer. Hoe is het met jullie? Bedankt voor de lieve reacties in de tussentijd op ons vorig verhaal.
Jeetje, onze laatste paar weekjes van onze reis zijn alweer ingegaan. We hebben nu ook inmiddels het Zuidereiland verlaten om aan 'het laatste deel' van onze reis te beginnen op het Noordereiland.
Gisteren, 03-02-11, zijn we in Picton op de boot gestaptom naar Wellington te varen wat weer de hoofdstad vanNieuw Zeeland is. Dit ook de enige manier, naast vliegen dan, om van Noord naar Zuid te gaan en andersom natuurlijk.
Het was een lange dag omdat we lang moesten wachten voordat we eens ingescheckt waren en voordat we op de boot zaten. De tocht duurde ook ruim 3,5uur.De boot neemt ook auto's, vrachtwagen, campers en dergelijke mee aan boord.
Wegingen dus ook met auto en al de boot op. De auto leveren we namelijk weer in, in Auckland waar we ook het vliegtuig zullen pakken omweer naar huis te gaan.

We waren natuurlijk bij Queenstown gebleven bij ons vorig verhaal dus vanaf daar zullen we weer verdergaan met ons verhaal :)

We hebben niet veel van Queenstown gezien, behalve dat we natuurlijk met Chris en Warren op stap waren. Het weer viel ook tegen waardoor we het ook vrij snel wel zat waren.
We wilden nog graag met zo'n kabelkarretje mee zodat je de stad vanuit de lucht kon zien maar vanwege het slechte weer konden we ook niet veel zien. De wolken hangen dan namelijk vrij laag in de bergen.
We spraken ook een mevrouw die als tip gaf dat we beter ons geld uit konden geven aan bijvoorbeeld het wandelen bij de glaciers (ijsbergen). Deze tip hadden we van harte aangenomen.

Na Queenstown zijn we richting de Glaciers gereden. Je hebt daar 2 plaatsen van. Fox Glacier en Franz Josef. Deze plaatsen liggen ten noorden van de fjorden aan de westkust.
Het weer werd ineens ook beter waardoor we niet zoveel zin hadden om de hele dag in de auto te zitten. Fox Glacier was ook nog een behoorlijk stuk rijden. Toen zijn we onverwachts beland in het plaatsje Haast.
Het plaatsje zelf stelt niet zoveel voor maar je hebt wel een mooi uitgestrekt landschap daaromheen wat het een mooie tussenstop maakt. We zijn naar het informatiecentrum gegaan om wat informatie op te vragen van wat er te doen is
en om te vragen wat het verschil is tussen Fox Glacier en Franz Josef wat betreft het wandelen bij de glaciers. Daaruit kwam onverwachts naar voren dat er een golden coin 'kiwi- zoektocht'gehouden werd waarin je met een ranger en zijn hondop zoek gaat naar de kiwi's om deze te kunnen spotten. Het blijkt dus ook dat deze kiwi's moeilijk te vinden zijn en dat hetdus uniek is als je er eentjeziet. Er zijn er ook heel weinig van over heel NieuwZeeland. In het gebied waar wij waren, waren ernog maar iets van 350 en dan van 1 bepaald soort. We waren nu eenmaal in Nieuw Zeeland en dan is het natuurlijk wel leuk als jede mogelijkheid krijgt om kiwi's te kunnen zien. Debevolking in Nieuw Zeeland noemt zichzelf een kiwi omdat dit dier namelijk alleen in Nieuw Zeeland voorkomt, net als de kangaroo in Australie. Golden coin houdt trouwens in dat iets gratis is en dat je dan achteraf geld kunt doneren wat weer voor een goed doel gebruikt wordt.

's Middags in Haast gingen wij samen met Blair en zijn hond (Blair is de ranger) en met nog 3 anderende bush bush in, op zoek naar kiwi's. Blair gebruikt zijn hond om de kiwi's op te sporen vanwege zijn getrainde reukvermogen naar kiwi's.
De hondbepaalt dan ook de route door het bos en wij volgen hem. Er is dus ook geen vaste looproute door het bos waardoor we door van allesheen moesten lopen of over van allesheen moesten klimmen.Kortom, nattevoeten en vieze benen van de modder haha.Ook weer een ervaring rijker. We zouden ook niet weten wat we zonderBlair moesten omdat we geen idee hadden waarwe naartoe gingen.Helaas hebben we geen kiwi gezien maar wel kiwi- veertjes gevonden waardoor we wel dichtbij waren. Zo blijkt maar weer dat het niet automatisch is dat je ze vindt en van dichtbij kunt bewonderen. Zo gaat datin de natuur waardoor dat het voor ons wel weerbijzonder maakt om getuige te mogen zijn van zo'n zoektocht. Na 3 uur wandelen waren we er wel klaar mee en waren we klaar voor de rest van de dag :)

We hebben in Haast ook de zandvliegjes ontdekt! Voordat we naar Australie vertrokken hadden diverse mensen ons er al voor gewaarschuwd maar we hadden ze nooit echt gezien of gevoelt. Het waren daar meer de muggen en de vliegen.
We hadden al een paar dagen jeuk op met name onze voeten en onderbenen en nu zagen we ze ook in Haast. Het zijn van die kleine zwarte rotbeestjes die behoorlijk kunnen bijten! Lang leve de anti- bijt :)
Na Haast zijn we naar Fox Glacier gereden waar we ons volgende avontuur gingen beleven.

We hebben uiteindelijk dus ook voor Fox Glacier gekozen omdat het ietwat goedkoper was dan Franz Josef. Fox Glacier is een klein stadje wat het echt moet hebben van het wandelen op de glaciers en ijsbekimmen.
We hadden eentour geboekt voor een hele dag wandelen onder begeleiding van een gids op de glaciers. We zouden de volgende dag om 09:00 uur present moeten zijn en om dan rond 10:00 uur te starten met de wandeling.Je kon ook kiezen voor een halve dag of voor 2 uurtjes maar dan kom je lang niet zover de glacier op enverblijf jeheel kort op het ijs. Uiteindelijk was het een fantastische wandeling. We hadden een leuke gids die met hakbijl en alvoorop ging. We kregen ook 'spikes' om voor om onze schoenen zodat we beter grip zouden hebben op het ijs. De route is ook elke dag weer anders omdat de glacierelke dag welwat verplaatst vanwege de weersomstandigheden dus is het voor de gids ook elke dag weer een verassing wat de wandeling gaat worden. Met de hakbijl maakthij dan ook eenzo goed mogelijke doorgang voor onsop hetijs.Het is namelijk niet gemakkelijk om je zo maar even op het ijs te verplaatsen, ondanks de spikes. Wehadden ook eenleuke groep met zijn negenen en raakten ook leuk aan de praat met een schots stel die 7 jaar in Nederland hebben gewoond.Na ongeveer 4 uur wandelen kwamen we dan eindelijk aan op de toppunt van de glacier, verder kwamen we ook niet. Daar beginnen namelijk al de 'pinnacles' wat behoorlijk puntig is waardoor het levensgevaarlijk is om daar doorheen te wandelen. De gidsen zijn zelfs nog niet eenszover gekomen. Je hebt wel de mogelijkheid om met een helikopter verderen hoger de glacier op tekomen maar dat kost je dan echt wel veel meer geld. Dit was voor ons mans zat. Bijzonder om opijs te wandelen en dat het eromheen groen zit van de bomen enandere struikgewassen. Zo hebben we ook een beetje een wintersport idee gehad :)

Na de wandeling vonden we dat we wel een warme chocolademelk met slagroom hadden verdiend :) Niet dat we het heel koud hebben gehad op de glacier maarwarm is anders. Des te hoger we de glacier op gingen des te kouder het werd natuurlijk.
Al met al hebben we super mazzel gehad met het weer omdat het over het algemeen daar regent en de weersvoorspelling ook niet al te best was. Maar de weersvoorspelling kan op elk moment van de dag weer veranderen. Die dag begonnen we mt mooi zonnig weer en is het even bewolkt geweest en kwamen we weer terug met mooi zonnig weer. Na de wandeling hadden we ons dus getrakteerd op een chocolademelk en dit deden we samen met dat schotse stel die we ontmoet hadden tijdens de wandeling. Dat was wel even leuk en daarna gingen we ieder onze eigen weg. Wij zijn nog wel bij elkaar hoor :p

Na Fox Glacier was ons plan om naar Arthur's Pass te gaan. Arthur's Pass ligt weer wat meer landinwaarts ter hoogte van Greymouth wat weer aan de Westkust ligt. Het was daar behoorlijk slecht weer maar heeft Margo evengoed nog een wandeling gedaan in een van de valleien (valley's in engels :p)daar.Het was inmiddels aardig droog. Wehebben toen overnacht op een DOC camping. We overnachten regelmatig op zo'n camping omdat het stukken goedkoper is als een gewone camping.Je hebt dan over het algemeen alleen een toilet en als je mazzel hebt ook stromend water. Deze campings staan meestelinnationale parken en zijn ook verder verwijderd vanhoofdweg ende steden/ dorpen. Op zo'n moment zijn we echt weer even aan het 'creperen' omdat het niet altijd lekker weer is en we meestal geen dichte gebouwen hebben waar we lekker warm in kunnen koken en eten. Dan maar in de auto eten :) Daar worden we hard van en zo waardeer je de luxe van thuis weer meer.

De volgende dag in Arthur's Pass zijn we naar een waterval, van 131 meter hoog in totaal, gelopen wat de moeite waard moest zijn. Dat was het ook. We moesten wel onze puncho's aan omdat het opnieuw een regenachtige dag was. Daarna zijn we snel de auto in gestapt en zijn we naar Christchurch gereden. Inmiddels was het al de 3e keer dat we in Christchurch waren beland vanwege de omstandigheden maar we wilden natuurlijk weer richting het Noorden om zo met de boot naar het Noordereiland te kunnen. Er waren meerdere opties om naar het Noorden te rijden maar de weg van Christcurch naar Picton is gewoon een hele mooie route om te rijden en we hadden over het algemeen alles wel gezien en gedaan zodat we wel op tijd naar het Noordereiland wilden gaan. Deze route was dan ook het snelst.

In Christchurch hebben we op een soort van camping geslapen. Het was meer een hostel dan een camping. Het hostel stond ook gewoon tussen de huizen in een woonwijk. In de 'achtertuin' van het hostel stonden dan ook allemaal tentjes, gigantisch dicht op elkaar. Daarbij hadden ze ook kamers waar je in kon slapen, net als in een ander hostel. Wij konden gewoon in onze auto slapen maar dan wel in de 'voortuin' van het hostel. Al met al was het wel een grappige kampeerplaats om een keer te verblijven. We raakten daar aan de praat met 2 zweedse meiden, Hanna en Rebecca,en dat klikte wel leuk. Zij hebben verder geen auto en doen alles verder met de bus/ trein/ boot en noem het maar op. De volgende ochtend checkten we allebei uit en vroegen ze aan ons of ze met ons mee mochten rijden naar Kaikoura, wat weer de eerste tussentop was voor Picton. Dat was voor ons geen probleem als hun er geen probleem mee hadden dat we geen achterzit hadden zoals iedere andere auto. Daar hadden ze geen moeite mee dus zijn we met zijn vieren uit Christchurch vertrokken richtingKaikoura. In Kaikoura hadden we een DOC camping opgezocht en hebben de meiden gebruik gemaakt van ons tentje die Co en Ans nog voor ons gekocht hadden dat we met hun mee konden reizen. Helaaswas eral een tentstuk gesneuveld maarmet wat improvisatie hadden we hetprobleem tijdelijk kunnen fixen. De meiden ook weer blij. Die middag en avond hebben we wel gezellig aangezeten.

Na Kaikoura zijn we gestopt in Blenheim waar we uiteindelijk de meiden hebben afgezet. De meiden wilden namelijk graag naar Nelson, wat weer ten westen ligt van Picton. Wij boodden ze aan om met ons mee te rijden tot aan Blenheim, wat nog weer een stopplaats is voor Picton, en dat was uiteraard een goed idee. Vanuit Blenheimnamenze de busnaar Nelson. Al met al weer een leuke verassing tussen je reisplannen door.

Na Blenheim waren we al vlakbij Picton en hebben we daar ook een DOC camping opgezocht. Dat stuk hadden we ook met Co en Ans gereden toen we vanuit Picton vertrokken. De weg zat vol met scherpe bochten. De auto waar we nu in rijden is toch iets comfortabeler rijden omdat we dit keer niet achterin een camper zaten die behoorlijk heen en weer gaat als je achterin zit.
We hadden in Queenstownde boot al geboekt, van Picton naar Wellington, dus het enige wat we nog moesten doen is de volgende dag op tijd zijn om inte checken en gaan met die banaan. Dit is dus ook allemaal goedgekomen.

Gisteren zijn we dus aangekomen in Wellington, wat een allemachtige grotestad zeg. Niet voor niets de hoofdstad van Nieuw Zeeland.We hebben ook precies een goede timing wat dit weekendis er een festival begonnen wat plaatsvindt in een of ander stadion waar altijd rugby gespeelt wordt. Rugby staat dan ook centraal tijdens dit feest maar volgens eenlokaal iemand is het meer een zuipfestijn dan een sportfestijn. Iedereen is ook verkleedt en er lopen de raarste outfits tussen. Iedereen is volgens ons ook gewoon al dronken aan het begin van de middag.Dezelokale persoon raadde ook al niet aan om 's avonds op pad te gaan inhet centrum omdat iedereen zoallemachtig blauw en vervelend zijn. Dat kunnen wij ons allicht voorstellen.
Gelukkig staan we 35 km van het centrum vandaan op een zeer rustige maar mooie camping.Waarschijnlijk blijven we hier nog eenaantal dagen om de stad ook watbeter te kunnen verkennen en dan gaan we weer op route :)

He he dat was het wel weer zo'n beetje. We hopen dat jullie weer mooi mee kunnen genieten van het verhaal en de foto's want voor je het weet zijn we alweer thuis :)

Tot snel!

Hele dikke kus en knuffel Mieke enMargo