Picton, Op stap met Co en Ans en dat wat we op eigen houtje daarna beleefd hebben.
wie geht es dir? Ja sorry, we komen nou eenmaal zoveel duitse mensen hier tegen.. Wisten jullie dat er al rond de 4 miljoen duitsers alleen al aan de ooskust van Australie zijn?
Bizar toch? Maar ja, wij zijn ook zo'n klein kikkerlandje dat wij daarin niet zoveel opvallen :)
Maar goed, even ter zake ;) We zijn nu inmiddels bijna 3 weken op het Zuidereiland en we hebben al vele mooie dingen gezien en gedaan. Echt een prachtig land om doorheen te reizen. Uiteraard waren 1 van de hoogtepunten dat we Co, Ans, Dick en Tineke hebben ontmoet en daar hebben we maar liefst 6 dagen mee opgetrokken. Het was erg gezellig met zijn allen.
We zullen bij het begin beginnen :)
7 januari zijn we 's morgens vroeg vanuit Christchurch vertrokken naar Picton wat de havenplaats is in het noorden van het Zuidereiland waar de boot aankomt van het Noordereiland naar het Zuidereiland. Deze boot moet je ook nemen als je naar het Noordereiland wilt. Co, Ans, Dick en Tineke zouden daar ook de volgende dag aankomen vanaf het Noordereiland. Op deze manier konden we vanaf Picton een tijdje optrekken met elkaar en om dan natuurlijk een stukje samen te gaan reizen.
Het was evengoed een busrit van 5 uurtjes met een tussenstop in Kaikoura wat aan de ooskust ligt.
's Middags hebben we rustig aan het stadje Picton kunnen bekijken, wat echt een klein maar leuk havenstadje is. We moesten nog op zoek naar een tentje om in te slapen als we een paar dagen met Co en Ans zouden mee reizen. De camper was te klein om er met zijn vieren in te kunnen slapen. Helaas konden we geen knap tentje voor een leuke prijs vinden dus hebben we Co en Ans voor hulp ingeschakeld en uiteindelijk hebben zij een tentje voor ons gekocht in Wellington, wat weer de havenplaats is waar de boot aankomt en vetrekt als je van het ene eiland naar het andere eiland wilt gaan. De volgende dag hebben we nog een wandeling gemaakt langs de kust van Picton waar je mooie uitzichten had op het plaatsje zelf.
Aan het begin van de middag hebben we Co, Ans, Dick en Tineke opgewacht in de haven en hebben we elkaar ontmoet. Dat was erg leuk. Het was net alsof we ze in Europa op vakantie tegenkomen en niet aan de andere kant van de wereld. Voor Margo, Co en Ans was het wel even huilen geblazen omdat je elkaar toch zolang niet hebt gezien en elkaar hebt gemist uiteraard. Mieke was gewoon even surrogaatkind en dat ging allemaal prima verder.
Die zelfde dag zijn we naar het Abel Tasman National Park gereden, wat in het Noord Westen van het zuidereiland ligt. Daar moesten we evengoed een paar uur voor rijden en hebben we de vele bochten kunnen trotseren achterin de camper (dat beweegt namelijk wat meer in vergelijking met als je voorin zit). We kwamen vrij laat in de middag aan waardoor we lekker een biertje opentrokken en gezellig een paar uur hebben aangezeten voordat we aan het eten begonnen. Die luxe hadden we nou voor een paar dagen, niet hoeven koken en dergelijke :)
De volgende dag zijn we richting het park gaan lopen. We hebben gelopen langs een hele mooie route langs de kust en hebben een tussenstop gemaakt op een strandje waar we even hebben gezwommen, even bakken in de zon en toen zijn we weer terug gegaan. Het weer was ook erg lekker, een strak blauwe lucht :) Het water was wel koud en niet iedereen wilde er in eerste instantie in. Ans ging er zelf in en Co niet! Dat kon Co natuurijk niet hebben dus die ging er ook maar even in.
De volgende dag wilden graag met een boot mee zodat je verderop in het park mooie wandelingen kunt maken maar daar waren we helaas al te laat voor. Toen zagen we nog een ander alternatief, namelijk dat je ook met de watertaxi kon gaan en je je dan kan laten droppen langs de kust waar je maar wilt om het park verder te kunnen bekijken. We hebben de taxi toen maar geboekt en gaan met die banaan. Het was wel heel grappig. Het was een soort van speedboot waar je met iets van 16 man in kon en we moesten er al in stappen op het droge. Daarvoor stond een tractor waar ze ons met speedboot en al naar het water brachten. Hele aparte ervaring om in een boot op de weg te rijden. Eenmaal bij het water keerde tractor zich om, ging de boot als eerste het water in en de tractor ging evengoed ook best wel ver het water in. Handige mannen die dat werk doen.
Het was een prachtige rit langs de kustlijn. Het was opnieuw prachtig weer en dan dat helderblauwe water erbij maakte het plaatse compleet. We gingen wat verder het park in en vanuit dat punt zijn we terug gaan lopen en hebben we na iets van 3 uur wandelen de watertaxi teruggenomen naar het begin van het park waar we weer te voet naar de camping konden lopen. 's Avonds hebben we onszelf getrakteerd op een uitetentje bij een plaatselijk tentje wat erg leuk en lekker was :)
De 10e moesten we weer vroeg ons bedje uit omdat we richting Kaikoura wilde rijden. Kaikoura ligt dus aan de oostkust waar je onder andere walvissen, dolfijnen en zeehonden kunt spotten met verschillende tours. Aangezien het nogal een stuk rijden was en er vast wel iets daartussen in lag, zijn we gestopt in het plaatsje Hanmer Springs, iets van 200 km voor Kaikoura. We vonden het een mooie gelegenheid om daar te koken voor iedereen, toch als dank dat we een paar dagen mee mochten reizen en zo. Dat was ook erg leuk. We hadden gebakken piepers met sla klaargemaakt en dat viel allemaal erg goed (althans dat zeggen ze natuurlijk :p) We hebben daarna nog heerlijk nageborrelt in de campervan van Dick en Tineke en de avond was weer rond :)
In Hanmer Springs heb je een soort van spa met allemaal verschillende soorten thermal pools (verwarme baden) en daar moesten we natuurlijk de volgende dag even een kijkje nemen.
We zijn er een paar uurtjes geweest en toen was het wel weer mooi geweest dachten we zo.
De 13e zijn we in Kaikoura beland, nadat we 2 nachtjes in Hanmer Spings hadden doorgebracht. We hadden van ten voren al bekeken wat we daar graag zouden willen doen. Wij, Co en Dick wilden graag met de dolfijnen zwemmen en Ans en Tineke kozen voor het spotten van de walvissen. Helaas ging het zwemmen met de dolfijnen niet door vanwege de weersomstandigheden en dat de zee daarvoor te ruig was. Dus kozen we ervoor om met zijn allen walvissen te spotten. We gingen met een boot de zee op en van ten voren zeiden ze al dat de zee behoorlijk ruig was waardoor er waarschijnlijk wel een aantal mensen ziek zouden worden. Van ten voren hadden we maar een pilletje ingenomen omdat dat toch wel werd aangeraden. Nou we hebben het geweten hoor.. Wij en Co waren toch ziek! Mieke had het wel het zwaarst te pakken dus het was een lange tocht voor ons gevoel. Wat ging die boot toch heen en weer! Maar we hebben wel een walvis gespot die maar liefst iets van 10 minuten aan het wateroppervlak was. Het is ook wel uniek om een walvis te spotten omdat ze lang niet altijd aan het wateroppervlak zijn en ze ook vrij snel weer verdwijnen zodra ze er lucht van krijgen dat er mensen in de buurt zijn. Ze hebben er ook speciaal apparatuur voor om signalen van ze op te kunnen pikken waar ze zich mogelijk bevinden. Het maakte het spuugwerk deels wel weer goed dat we een walvis van dichtbij hebben gezien. Het allermooiste was ook wel dat de walvis weer dieper de zee inging zodat je zijn staart kon zien. Dat was echt goud waard. Wat je normaal op tv ziet, zie je dan nu in het echt. Bijzonder.
In Kaikoura hadden we ook al een camping geregeld en deze had 2 verwarmde baden staan waardoor we 's avonds na een borreltje (die ging en inmiddels wel weer in behalve bij Mieke) daar even heerlijk in konden relaxen. Wie heeft dat nou op een camping?
De volgende dag zijn we naar Christchurch gereden waar we onze auto op gingen halen. We hebben ervoor gekozen om een auto te huren omdat het maar voor 5 weken is en voordat we eens een auto hebben gekocht en hebben gevonden, zijn we ook zo weer een paar dagen extra kwijt. Dit is ook net zo makkelijk. Alles is geregeld en we hoeven er alleen voor te zorgen dat we schadevrij rijden :) Eenmaal daar aangekomen hebben we nog met zijn allen een kopje koffie gedaan met wat lekkers erbij. Co, Ans, Dick en Tineke wilden natuurlijk nog graag de auto bekijken die we zouden gaan huren. Het is een Toyota (ja het soort toyota zijn we even kwijt) wat tussen een busje en een gewone personenauto in zit. We kunnen erin slapen, we kunnen erin zitten met een tafeltje in het midden en we hebben een mini keukentje achterin bij de klep. Co, Ans, Dick en Tineke wilden natuurlijk nog even een foto van ons maken dat we in de auto zitten :) Helaas, helaas moesten we daar weer afscheid van elkaar nemen. Voor Margo viel dat toch wel weer even zwaar. Het is ook zo'n selse kip! We kunnen terugkijken op een paar hele mooie, leuke en gezellige dagen met elkaar en dat het bijzonder was om zoiets met elkaar te kunnen doen. De tijd gaat ook zo snel. Zeker voor Co, Ans, Dick en Tineke omdat ze 'maar' ruim 3 weken de camper hadden en het wel een beetje een race tegen de klok was om zoveel mogelijk te kunnen zien van het land.
Diezelfde dag zijn we naar Akaroa gereden, wat ten oosten ligt van Christchurch, aan de kust. We kwamen daar vrij laat aan in de middag waardoor we de camping op zijn gereden, de stoelen hebben neergezet en voornamelijk hebben gerelaxed. Akaroa is een schitterend kustplaatsje wat in franse stijl is aangekleed. Dit komt vanwege de geschiedenis waarbij de ontdekkers van het plaatsje fransen waren. Echt een pitoresk (schrijf je het zo goed) dorpje met hele mooie ouderwetse houten huisjes. We hadden deze dag een hele mooie plaats op de camping waar we een heel mooi uitzicht hadden op het stadje en de zee. De volgende ochtend hebben we ook gewandeld. Het is nogal bergachtig daar (tjoh wat raar in Nieuw Zeeland :p) dus was het een behoorlijke pittige wandeling maar opnieuw met fantastische uitzichten. Het weer was ook nog steeds heerlijk. De rest van de dag hebben we in het stadje rondgelopen en zijn we nog een nachtje gebleven.
De 16e zijn we naar Lake Tekapo gereden, wat meer landinwaarts is. Lake Tekapo is een prachtig meer waar je erg mooi kunt wandelen. We zeggen het woord 'mooi' wel vaak maar het is ook allemaal zo mooi. We hebben 's middags Mount John bewandeld. Je hebt tussen de wandeling door fantastische uitzichten op het meer. Op het topje van Mount John had je ook opnieuw een fantastich uitzicht op het meer en niet alleen op het meer. Overal waar je naar keek had je zoveel uitgestrekte landgebieden. Af en toe is het wel onwerkelijk om daar naar te kijken. Het lijken wel postkaarten waar je dan naar kijkt. Op het topje van de berg had je ook een cafeetje waar we uiteraard even een bakkie moesten doen, heel vervelend in het zonnetje. het bezoekje aan deze plaats waar weer ook zeer de moeite waard. De volgende ochtend hadden we nog een bezoekje gebracht aan een heel mooi klein historisch kerkje aan de rand van het meer. Het kerkje kijkt zeg maar uit op het meer en dat maakt het plaatje echt wel compleet. Dit hebben we niet zoveel gezien in Australie. Het verschil moet er zijn :)
Na het bezoekje aan het kerkje, zijn we naar Mount Cook gereden. Een zeer bekend gebied met ijs en sneeuw op de bergtoppen. Het gebied heet ook wel Aoraki (ja, leuke namen hebben de kiwi's voor de plaatsen, dankzij de maori's) en Mount Cook is dan het Nationale Park. Het was opnieuw een prachtige dag en hadden we in Lake Tekapo alvast wat informatie opgedaan over wat er allemaal te doen valt. We hebben de dag van aankomst een flinke wandeling gemaakt tussen de bergen door, oftewel de Hooker Valley wandeling. We konden niet te ver door de bergen wandelen waardoor we een eindpunt van de wandeling hadden en daar keken we uit op het water wat uit de bergen komt met daarin ijsblokken wat ook weer afkomstig is uit de bergtoppen. Bizar om te zien. Loop je daar in je korte broek en dan liggen er ijsblokken in het water. Er vallen ook geregeld ijsblokken naar beneden waardoor je ook weer op de hoede moet zijn als je bijvoorbeeld met een tour meer de bergen in ga. We wilden de volgende dag graag gaan kajaken met een gids want dan ga je wat verder de bergen in en kan je ook de eeuwenoude ijsblokken aanraken. De volgende dag werden we dus wakker met regen! Door de regen wat het te gevaarlijk om te gaan kajaken door de extra waterval en het is zonde van je geld om je nat te laten regenen tijdens de tour. Helaas pindakaas, hadden we nou maar die andere kajaktour gedaan van 2 uur die we de dag van aankomst konden doen toen het nog mooi weer was. Maar ja, zo blijft het he. Je kunt hier ook 4 seizoenen op een dag hebben waardoor het moeilijk is om het weer te voorspellen. Toen zijn we de volgende dag maar weer vetrokken.
Na Mount Cook zijn we naar Twizel gereden. Mieke wildedaar graag even stoppen om te kijken voor een Lord of the Rings tour. We hadden er een gezien in Christchurch maar die was erg duur. Deze was niet zo duur en je kon kiezen uit een tour die 1 uur duurde of uit een tour die 2 uur duurde. Uit die van 2 uur kon je toch even meer halen en qua prijsverschil maakte het niet zoveel uit. Mieke kon meteen al mee met de eerste lichting van die dag. Ze ging nog met een ander stel mee en de gids dan. De tour liet onder andere zien hoe de films tot stand zijn gekomen en de plaats waar ze naar toe gingen daar waren ook een aantal scenes opgenomen. De gids was de eigenaar van dat stuk land zeg maar. Mieke mocht nog verkleed als Orc op de foto (voor diegene de de films kent) en in een zwaardgevecht kon ze ook nogop de foto. Helemaal leuk en interessant was het. Margo ging niet mee omdat ze er niet zo van houdt. De films vond ze echt wel goed en mooi gemaakt maar daar blijf het dan ook wel bij.
Na Twizel (we zijn inmiddels alweer bij de 18e) zijn we diezelfde dag doorgereden naar Dunedin. Het was zulk bagger weer en er was tussen Twizel en Dunedin niet zoveel te beleven dus besloten we maar om gewoon lekker een stuk te gaan rijden. We zijn op dit moment nog steeds in Dunedin. Het is een leuke stad waar het een en ander te zien en te doen valt dus we zullen hier wel een aantal dagen blijven. We zullen zien wat er op ons pad komt :)
He he, wat een verhaal weer maar we beleven ook nogal wat waardoor we er ook niet over uitgepraat raken :)
We zouden zeggen, blijf ons lekker volgen en dan houden we jullie weer op de hoogte :)
Hele dikke kus en knuf Mieke en Margo
Reacties
Reacties
met recht een heel, maar wel "mooi"verhaal. \ik heb er van genoten en jullie zien inderdaad hele mooie natuur, afgewisseld met zee, havenplaatsen en daar tussen door ook nog je ouders Margo! Wel een beetje sneu voor Mieke, maar ik denk dat ze je het kontakt wel gunt! Groet uit Oostenrijk,
Hi meiden!
Wat een leuke verhalen, jullie hebben weer veel meegemaakt afgelopen tijd! En de foto's zijn ook erg leuk om te zien! Marcella is alweer een week thuis en is alweer te werk geweest...
Veel plezier en lekker genieten!
Liefs,
Sjaak, Alice, Marcella & Jill
Weer een supper verhaal. In Christchurch daar woont ook nog een tante van Henk. Er Woont meer familie van de beersies neven en nichten in Nieuw Zeeland.
Dus als jullie toevallig de naam Beers horen vallen is het vast familie.
Hey Avonturiersters!
Wat een verhalen zeg! En leuke foto's! Zo te zien hebben jullie het goed daar! Veel plezier nog en geniet er van!
Gr Leon
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}